In zijn artikel bespreekt Sami Jawad Kazem het voortdurende conflict tussen goed en kwaad en waarschuwt hij tegen de illusie dat men veilig is door samen te werken met kwade machten. Hij bekritiseert regeringen die compromissen sluiten met kwaadwillige krachten, zoals buitenlandse invloeden in Irak en andere Arabische landen, terwijl hun volkeren blijven lijden onder aanvallen. Kazem benadrukt dat het niet eervol is om stil te blijven wanneer een gemeenschap of individu onrecht wordt aangedaan. Hij prijst landen zoals Iran en Jemen, die ondanks sancties en langdurige oorlogen weigeren hun principes op te geven en solidair blijven met onderdrukte volkeren zoals in Gaza. Het artikel sluit af met een kritiek op Amerika’s hypocrisie, waarbij Kazem een acteur citeert die het Amerikaanse kolonialisme en de behandeling van inheemse volkeren bespot. Kazem roept op tot eenheid en vastberadenheid in de strijd tegen onrecht en onderdrukking.

Sami Jawad Kazem

In zijn artikel “Is het niet tijd dat de boeien van overgave breken?” beschrijft Dr. Shukri Al-Hazil de verwoestende impact van de Israëlische blokkade op Gaza en de bredere gevolgen van de oorlog sinds 7 oktober 2023. Hij reflecteert op zijn persoonlijke ervaringen en het collectieve lijden van de Palestijnen, met name de kinderen die lijden onder honger en armoede. Ondanks de overvloed aan humanitaire hulp, blijft deze vaak geblokkeerd door Israëlische controleposten. Al-Hazil bekritiseert de passiviteit van de Arabische en islamitische naties, en vergelijkt hun stilzwijgen met de meer actieve ondersteuning van vrije naties zoals Zuid-Afrika. Hij veroordeelt de westerse machten, met name de VS en Europa, voor hun betrokkenheid bij de verwoesting van Gaza en het ondersteunen van Israëlische oorlogsmisdaden. Ondanks dit alles prijst hij de veerkracht en het heroïsche verzet van het Palestijnse volk en roept hij op tot een breuk met de passieve houding van de Arabische wereld.

Dr. Shukri Al-Hazil

In zijn artikel “Media als militair wapen” benadrukt Badr Jasim de belangrijke rol van media in moderne conflicten. Hij stelt dat media een krachtige invloed kunnen uitoefenen op de perceptie van oorlog door nederlagen om te zetten in overwinningen en omgekeerd. Sociale media, die breed toegankelijk zijn, worden volgens hem vaak beheerd door vijandige krachten, waarbij berichten die ingaan tegen hun belangen worden gecensureerd. Hij waarschuwt voor de manipulatieve kracht van media, die schade aan één kant minimaliseren en die van de andere kant overdrijven. Volgens Jasim is het essentieel om voorzichtig te zijn met de informatie die we delen om te voorkomen dat we onbewust de vijand helpen. Hij pleit voor het vertrouwen op eigen nieuwsbronnen en officiële verklaringen, en waarschuwt voor de gevaren van speculatie en valse informatie, omdat de media een dodelijk wapen kunnen zijn dat de publieke opinie en de realiteit drastisch kan vervormen.

Badr Jasim

In een interview geeft Nizar Haider zijn visie op de huidige situatie in Irak. Hij benadrukt dat Irak geen “zelfmoordproject” is en dat de recente escalaties, waaronder aanvallen op Israël vanuit Irak, Irak in een gevaarlijke positie hebben gebracht. Volgens Haider zijn deze aanvallen mogelijk georkestreerd om een rechtvaardiging te creëren voor toekomstige Israëlische aanvallen op Irak, vergelijkbaar met eerdere aanvallen op Jemen.

Hij bekritiseert gewapende groeperingen in Irak die buiten de staatscontrole opereren en waarschuwt dat hun acties de grondwet en nationale veiligheid in gevaar brengen. Haider roept op om wapens uitsluitend onder controle van de regering te houden, zoals voorgeschreven door de hoogste religieuze autoriteiten. Hij beschuldigt de huidige regering van zwakte en stelt dat ze er niet in slaagt de constitutionele orde en de nationale veiligheid te handhaven, wat de risico’s voor Irak verder vergroot.

Nizar Haider

De eerste verjaardag van operatie “al-Aqsa Flood” markeert een belangrijk moment in de Palestijnse strijd. De operatie begon op 7 oktober 2023 en veroorzaakte grote verrassingen voor Israël. Voor het eerst in jaren wisten Palestijnse strijders het Israëlische grenshek te doorbreken en strategische militaire locaties en nederzettingen in de Gazastrook aan te vallen. Deze operatie leidde tot zware verliezen voor het Israëlische leger en schokte zelfs de Palestijnen door de omvang en planning.

De strijd, die begon als een verrassingsaanval, bracht ook bredere steun vanuit andere verzetsgroepen in de regio, waaronder Hezbollah en Iran. Ondanks Israëlische tegenaanvallen en voortdurende bombardementen op Gaza, bleef het Palestijnse verzet standhouden. De operatie veranderde de dynamiek van het conflict en benadrukte het belang van de voortdurende Palestijnse strijd voor vrijheid, zelfs te midden van zware verliezen.

De vraag blijft of deze operatie de doelen van onafhankelijkheid en vrijheid zal bereiken.

Osama Khalifa

Anti-Arabisch racisme heeft het afgelopen jaar geleid tot de moord op meer dan honderdduizend mensen, terwijl antisemitisme slechts wat gekwetste gevoelens heeft veroorzaakt. De kans dat onze samenleving opnieuw Joden naar vernietigingskampen stuurt, is 0,0%, maar het is een 100% realiteit dat Arabieren op dit moment bij duizenden worden afgeslacht omdat zij door het Westen en zijn Israëlische bondgenoten niet als volledig mens worden gezien.

Israël-supporters vertrouwen sterk op het frame dat antisemitisme een enorm, dreigend gevaar vormt in onze samenleving, maar het dichtstbijzijnde dat ze kunnen aanwijzen, is ofwel (A) de pro-Palestina-beweging of (B) de Hamas-aanval vorig jaar. Geen van deze dingen is antisemitisme. Hamas was een gekoloniseerd volk dat wanhopig terug probeerde te vechten tegen hun koloniseerders, niet omdat ze Joods zijn, maar omdat ze koloniseerders zijn; het is niet de schuld van de Palestijnen dat hun onderdrukkers toevallig Joods zijn. De pro-Palestina-beweging bestaat uit verzet tegen genocide en steun voor mensenrechten.

Buiten dit kan men alleen wijzen op wat haatspraak en het feit dat af en toe een gek een synagoge aanvalt om te suggereren dat antisemitisme een groot gevaar vormt. Deze incidenten zijn slechts een druppel op de gloeiende plaat vergeleken met de massale slachtingen die we in het Midden-Oosten zien, die mogelijk worden gemaakt door anti-Arabisch racisme. Deze dingen zijn niet gelijk. Ze komen niet eens in de buurt.

De enige manier waarop je antisemitisme als een grotere zorg kunt laten voelen dan anti-Arabisch racisme — of zelfs als een gelijke of bijna gelijke zorg — is als je zelf een racist bent. Je moet Arabische levens als veel, veel minder waardevol zien dan Joodse levens om de relatief kleine zorgen over antisemitisme in de verste verte vergelijkbaar te laten lijken met de dagelijkse bloedbaden en wreedheden in Gaza en Libanon.

Caitlin Johnstone