Zombiedrug maakt vrouwen in Liberia extra kwetsbaar, afkickkliniek biedt hoop

Haar handen trillen. Als ze geen kush rookt, wordt ze misselijk, krijgt ze het ijskoud en voelt ze zich doodziek, vertelt ze. Haar drie kinderen wonen bij haar vader, die voor hen zorgt. Deze jonge moeder is een van de slachtoffers van kush, de levensgevaarlijke designerdrug waarvan West-Afrika in de greep is. Vrouwen als zij dreigen bij deze drugscrisis buiten beeld te blijven.

Bekend is dat kush in buurland Sierra Leone al jaren een groot probleem is, maar ook in Liberia maakt kush veel slachtoffers. Naar schatting gebruikt een op de vijf jongeren illegale drugs, waaronder steeds vaker kush. Een dosis is al voor zo’n 50 eurocent bij een straatdealer te krijgen. De president van Liberia spreekt van een drugsepidemie en riep in 2024 een nationale gezondheidscrisis uit.

Kush, een synthetische drug, staat ook bekend als zombiedrug. Na het roken kunnen gebruikers gedesoriënteerd en verdoofd over straat lopen. Anderen raken paranoïde en verwonden zichzelf ernstig, soms door met hun hoofd tegen een muur te bonken. De drug heeft inmiddels aan duizenden jongeren in West-Afrika het leven gekost.

Uit onderzoek van Clingendael en Global Initiative bleek dat kush onder meer nitazenen bevat, zeer sterke opioïden. Het zijn krachtige pijnstillers, tientallen malen sterker dan heroïne, die de ademhaling kunnen onderdrukken en bij een overdosis dodelijk kunnen zijn.

Uit datzelfde onderzoek bleek ook dat de grondstoffen voor de drug van ver komen. Nederland en het Verenigd Koninkrijk zijn de belangrijkste leveranciers van de bestanddelen. Handelaren sturen de grondstoffen via zee en per luchtpost naar West-Afrika. Eenmaal daar wordt het spul als vloeistof op plantaardig materiaal gespoten en vervolgens op straat verkocht.

Vrouwen in Liberia dreigen in de drugscrisis buiten beeld te raken. Schaamte voor hun verslaving, angst voor veroordeling en de vrees hun kinderen kwijt te raken maken dat zij minder zichtbaar zijn en moeilijker hulp zoeken. Terwijl zelfstandig afkicken van kush door hevige ontwenningsverschijnselen moeilijk is. De drang naar een dosis is zo sterk dat gebruikers gaan bedelen of stelen.

Voor de jonge moeder op straat komt daarbij dat haar verslaving haar extreem kwetsbaar maakt voor seksuele uitbuiting. “Mannen hebben seks met me zonder me geld te geven, omdat ik high ben en duizelig.” Ze zegt niets liever te willen dan stoppen en voor haar kinderen te zorgen. Daarom hoopt ze vurig op een plek in een afkickkliniek. Maar die zijn schaars en duur.

Sommige vrouwen weigeren toe te kijken. Gertrude Harris zag het groeiende aantal jonge vrouwen op straat en besloot vijf jaar geleden met andere vrouwen in actie te komen. Ze begonnen een eigen kliniek, in het land waar vrouwen nog altijd te maken hebben met diepgewortelde ongelijkheid en beperkte toegang tot zorg en economische kansen.

De kliniek van de stichting Women Rescue Daughters staat net buiten de hoofdstad Monrovia, waar het tropische bos begint. Zonder buitenlandse steun vangen hulpverleners vrouwen daar negen maanden lang op. Alleen vrouwen die op eigen initiatief willen afkicken worden toegelaten. Eenmaal binnen worden ze medisch behandeld en begint het afkickproces.

Volgens Harris kan dat er heftig aan toegaan. “Soms draaien ze helemaal door. Het duurt een paar dagen voordat de troep uit hun systeem is. Daarna zijn ze meteen rustig.”

De vrouwen leren vervolgens nieuwe vaardigheden. Ze koken, bakken brood, maken kleding en andere producten. “We hebben hier al honderden vrouwen geholpen en het blijft erg speciaal voor me om te zien dat ze zich hier nu mee bezig houden”, zegt Harris, terwijl ze tassen, bloemstukken en kleden laat zien. “We willen hier weer een nieuwe betekenis aan hun leven geven.”

In de kliniek vinden vrouwen ook steun bij elkaar. Door hun kushverslaving wil hun omgeving vaak niets meer met hen te maken hebben. Sommige vrouwen hebben geen contact meer met hun familie, partner of kinderen en staan er alleen voor.

De 27-jarige Jacqueline kwam zwanger binnen en beviel kort daarna. “Ze brachten me naar het ziekenhuis, waar ik ben bevallen. Ze betaalden alle rekeningen en zorgen nu voor mij en mijn kindje.”

Bedoeling is dat vrouwen na hun behandeling een nieuw bestaan kunnen opbouwen en hopelijk niet terugvallen in hun oude leven. “Sinds ik hier ben, zie ik er zoveel beter uit dan tijdens mijn verslaving”, zegt Jacqueline. “Ik voel me weer een mens.”

Er verschijnt een brede glimlach op haar gezicht. “Ik ben echt trots op mezelf.”

Bron: https://nos.nl/artikel/2631828-zombiedrug-maakt-vrouwen-in-liberia-extra-kwetsbaar-afkickkliniek-biedt-hoop

Zoon van Amerikaans topmodel Cindy Crawford op 27-jarige leeftijd overleden

De zoon van het voormalige Amerikaanse topmodel Cindy Crawford is zondag op 27-jarige leeftijd overleden. Presley Gerber overleed in een afkickkliniek. De oorzaak is nog niet bekend.

Het overlijden van Gerber is door zijn familie bevestigd aan TMZ. Een woordvoerder zegt dat de familie privacy nodig heeft in “deze zeer moeilijke en pijnlijke tijd”.

Gerber kwam in 2019 in aanraking met de politie voor rijden onder invloed. Hij werd tot drie jaar voorwaardelijke celstraf veroordeeld.

In 2023 maakte hij bekend te worstelen met mentale problemen en een drugsverslaving. Zijn zus Kaia vertelde in september in het tijdschrift Vogue nog over de jarenlange drugsverslaving van haar broer.

Gerber was model, net als zijn moeder, vader Rande en zus Kaia. Hij overleed in een afkickkliniek. De autopsie moet nog worden uitgevoerd.

Bron: https://www.nu.nl/entertainment/6410418/zoon-van-amerikaans-topmodel-cindy-crawford-op-27-jarige-leeftijd-overleden.html

Scholier schiet medeleerlingen dood op school in Filipijnen

Een scholier van 16 heeft op een middelbare school in de Filipijnen een bloedbad aangericht. Hij schoot zeker twee medeleerlingen dood en verwondde er acht. Daarna maakte hij een einde aan zijn leven.

Alle slachtoffers zijn kinderen tussen de 14 en 17 jaar oud. Vier van de acht gewonden verkeren in kritieke toestand, laat de lokale burgemeester weten aan persbureau Reuters.

De school staat in de gemeente Banga op het zuidelijke eiland Mindanao. De schutter zou op school tegen zijn vrienden hebben gezegd dat zij na de lunch naar huis moesten gaan omdat hij “zijn plan ging uitvoeren”.

Zijn vrienden zouden hebben gelachen omdat de verdachte bekendstond als grappenmaker, zegt de burgemeester. “Na de lunch opende hij het vuur. Hij raakte tien scholieren voordat hij zichzelf doodschoot.”

Het is de derde schietpartij op een school in korte tijd in de Filipijnen. Vorige maand opende een scholier het vuur op een school in Zamboanga. Daarbij doodde hij een scholier en verwondde hij 23 anderen, voordat hij zichzelf doodschoot. Hij livestreamde zijn aanslag.

In juni pleegden twee scholieren van 14 en 15 jaar een aanslag op een middelbare school. Daarbij vielen drie doden en raakten twintig anderen gewond.

De provinciale gouverneur benadrukt dat ouders hun vuurwapens buiten bereik van minderjarigen moeten houden. “We moeten goed opletten bij het opbergen van wapens”, zegt hij tegen Reuters.

Bron: https://nos.nl/artikel/2631490-scholier-schiet-medeleerlingen-dood-op-school-in-filipijnen

Spaanse en Amerikaanse kolonisatoren onderwierpen met gemak de niet-islamitische Filipino’s, maar liepen volledig vast op de onverzettelijke Moros, de nieuwe islamitische helden van de natie (en de Nederlandse rol)

Het is een van de grootste ‘wat als’-scenario’s uit de Aziatische geschiedenis. Als je vandaag de dag naar de Filipijnen reist, zie je overal gigantische katholieke kerken, hoor je Spaanse achternamen en viert het land uitbundig Kerstmis. Maar het had maar een haar gescheeld, of de Filipijnen waren nu een van de grootste islamitische landen ter wereld geweest. Voordat de Spaanse schepen in de zestiende eeuw aan de horizon verschenen, was de islam namelijk hard op weg om de hele archipel te veroveren.

In dit blogbericht duiken we in een fascinerend stuk geschiedenis: hoe de Filipijnen bijna volledig islamitisch werden, hoe de Spanjaarden daar keihard tegenaan gingen, en waarom de moslims in het zuiden vandaag de dag worden gezien als hét symbool van ultieme Filipijnse trots.

De snelle opmars van de islam

In de veertiende eeuw arriveerden de eerste Arabische, Perzische en Maleise handelaren en missionarissen in het zuiden van de Filipijnen. Zij brachten niet alleen handel met zich mee, maar ook een nieuw geloof: de islam. De religie sloeg snel aan. Waar de Filipijnen destijds vooral bestonden uit versnipperde, kleine stammen die in de natuur geloofden (animisme), bracht de islam structuur, wetgeving en eenheid.

Binnen de kortste keren verrezen er machtige, centraal geleide koninkrijken in het zuiden, zoals het legendarische Sultanaat van Sulu en het Sultanaat van Maguindanao. De islam bleef echter niet in het zuiden. De religie verspreidde zich in een razend tempo naar het noorden. Zelfs op de plek waar nu de miljoenenstad Manilla ligt, regeerde destijds een islamitische koning, Rajah Sulayman. Het noordelijke vorstendom Maynilad had nauwe banden met het machtige Sultanaat Brunei. Historici zijn het erover eens: als de Spanjaarden een paar decennia later waren gekomen, was de volledige Filipijnse bevolking overgegaan op de islam.

De Spaanse stormloop

In 1565 veranderde alles. De Spaanse conquistador Miguel López de Legazpi zette voet aan wal. De Spanjaarden kwamen net uit een eeuwenlange, bloederige strijd in eigen land, waar ze de Moren (moslims) uit het Iberisch Schiereiland hadden verdreven. Toen ze in de Filipijnen opnieuw moslims aantroffen, zagen ze dat als een directe bedreiging voor hun koninkrijk én hun geloof.

De Spanjaarden begonnen een agressieve, militaire kersteningcampagne. Met superieure vuurwapens en het uitbuiten van de verdeeldheid onder de inheemse animistische stammen, wisten ze het noorden en het midden van de Filipijnen relatief snel te veroveren. Moslimleiders in het noorden, zoals Rajah Sulayman, vochten dapper maar verloren hun territorium. De Spanjaarden bouwden kerken op de fundamenten van islamitische nederzettingen en bekeerden de bevolking massaal tot het rooms-katholicisme.

Eeuwenlang onverzettelijk: De Moro-oorlogen

Maar toen de Spanjaarden naar het zuiden trokken, liepen ze tegen een muur van graniet. De moslims in Mindanao en Sulu—door de Spanjaarden spottend “Moros” genoemd—lieten zich niet zomaar onderwerpen. Wat volgde was een van de langste conflicten uit de wereldgeschiedenis: de Moro-oorlogen, die ruim driehonderd jaar zouden duren.

De moslims hielden de Europeanen buiten de deur met slimme en geavanceerde tactieken. Ze bouwden cotta’s: slim gecamoufleerde forten van steen, aarde en bamboe, uitgerust met draaibare bronzen kanonnen (lantaka’s). Daarnaast waren ze meesters in de guerrillastrijd op zee. Met hun supersnelle boten voerden ze verrassingsaanvallen uit op Spaanse schepen en christelijke nederzettingen in het noorden, om vervolgens spoorloos te verdwijnen in de dichte jungle en verborgen baaien. Voor de Moros was deze strijd een Jihad, een heilige plicht om hun geloof, cultuur en vrijheid te beschermen. Spanje stuurde leger na leger, maar het zuiden kregen ze nooit definitief in handen.

Van vijandbeeld naar ultieme nationale trots

Tegenwoordig is ruim tachtig procent van de Filipijnen katholiek en woont de islamitische minderheid (zo’n zes procent) voornamelijk in het zuiden. Hoewel de eeuwenlange strijd in het verleden voor diepe vooroordelen en wantrouwen heeft gezorgd tussen christenen en moslims in het land, is er de laatste jaren een prachtige kanteling gaande.

Binnen het onderwijs, de politiek en de cultuur groeit het respect voor de moslimbevolking enorm. Veel Filipino’s zien de Moros inmiddels als de ultieme helden van de natie. Waarom? Omdat zij de enige groep waren die zich nóóit hebben overgegeven aan de Spanjaarden, en later ook niet aan de Amerikanen. Terwijl het noorden werd verwesterd en zijn oorspronkelijke cultuur grotendeels verloor, hielden de moslims in het zuiden hun eigen identiteit, tradities en vrijheid glansrijk overeind.

De kleurrijke traditionele kleding, de unieke architectuur en de opzwepende trommelmuziek uit het islamitische zuiden worden nu omarmd als de meest pure, ongetemde vorm van de Filipijnse cultuur. Het is een levend bewijs van een volk dat weigerde te buigen voor koloniale onderdrukkers. Een geschiedenis die niet alleen de Filipijnen, maar heel Zuidoost-Azië voorgoed heeft gevormd.

De vijand van mijn vijand: Hoe de Nederlandse VOC een handje hielp

In de zeventiende eeuw kreeg dit geopolitieke schaakspel een onverwachte, Nederlandse wending. Terwijl de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden in Europa verwikkeld was in de Tachtigjarige Oorlog tegen Spanje, zocht de Vereenigde Oostindische Compagnie (VOC) in Azië naar manieren om de Spanjaarden het leven zuur te maken. Onder het motto ‘de vijand van mijn vijand is mijn vriend’ vonden de Nederlandse zeevaarders een natuurlijke bondgenoot in de islamitische sultanaten in het zuiden van de Filipijnen. De VOC stuurde oorlogsschepen naar de wateren rond Sulu en Mindanao om Spaanse vloten te blokkeren en leverde in het geheim wapens en buskruit aan de moslims. Deze Nederlandse steun gaf de Moros extra vuurkracht om de Spaanse forten te bestoken en hun onafhankelijkheid te beschermen. Hoewel de Nederlanders dit puur uit eigenbelang deden om de specerijenhandel te domineren, zorgde deze ‘Hollandse alliantie’ ervoor dat de Spanjaarden hun handen vol hadden en het zuiden nooit definitief konden inlijven.

Noorwegen doodt weer honderden walvissen, ondanks internationaal verbod

In Noorwegen hebben walvisjagers dit jaar 418 dwergvinvissen gedood. Dat bevestigt de Noorse autoriteit voor visserij. Een jaar eerder waren het er 11 meer. De laatste keer dat Noorse vissers meer dan 500 walvissen doodden was in 2023.

Langs de kust bij Noorwegen worden walvissen gedood voor hun vlees; het land is wereldwijd koploper met de walvisjacht en exporteert het meeste walvisvlees. Ook wordt er nog steeds gejaagd op walvissen door Japan, IJsland en de Faeröer, een eilandengroep ten noorden van het Verenigd Koninkrijk.

De commerciële walvisjacht is sinds 1986 wereldwijd verboden door de Internationale Walvisvaart Commissie. Toch houdt dat de landen niet tegen om te blijven jagen. Dat stuit al decennia op felle kritiek van dierenwelzijnsorganisaties. “Geen enkel land doodt zoveel walvissen als Noorwegen en bijna niemand komt er zo gemakkelijk mee weg”, zegt Mona Schweizer van Pro Wildlife.

Walvisjacht is omstreden vanwege het grote dierenleed. Walvissen worden met een harpoen beschoten en leven daarna vaak nog een half uur. Er is geen toezicht op de manier waarop de de dieren sterven. In Noorwegen is er een handjevol vissers dat nog op dwergvinvissen jaagt.

In de Noord-Atlantische Oceaan zwemmen zo’n 150.000 dwergvinvissen. Wereldwijd zijn het er zo’n 800.000. Walvisjagers mogen in Noorwegen alleen jagen tijdens het jachtseizoen; dat valt grotendeels in de zomer en is vorige week afgesloten.

Ieder jaar stelt Noorwegen een maximum aan het aantal walvissen dat vissers mogen doden. Dit jaar verhoogden de autoriteiten het maximum van 1406 naar 1641. Die aantallen worden bij lange na niet gehaald. De Noorse walvisvangst piekte in 2014 met 736 gedode dwergvinvissen.

Bron: https://nos.nl/artikel/2631506-noorwegen-doodt-weer-honderden-walvissen-ondanks-internationaal-verbod

Hyrox-atleet zegt sorry na diarree-aanval bij wedstrijd

Joanna Wietrzyk, de Australische atleet die afgelopen week viraal ging omdat ze tijdens een zogenoemde Hyrox-wedstrijd een diarree-aanval kreeg, heeft op Instagram haar excuses aangeboden. “Nu ik erop terugkijk, heb ik spijt dat ik niet het parcours af ging.”

Er was veel te doen om het incident tijdens de Hyrox-wedstrijd in Peking. De 22-jarige Wietrzyk kreeg een diarree-aanval en liet alles lopen. Op foto’s en video’s is te zien dat haar benen volledig besmeurd waren en dat ook delen van het parcours werden bevuild.

Toch greep de organisatie van het sportevenement niet in en ook Wietrzyk zelf ging door met haar race alsof er niks aan de hand was. Het kwam Hyrox en de atleet op veel kritiek te staan. Zo klaagden mensen dat de diarree een gezondheidsrisico vormde voor andere deelnemers en wezen critici op de verder vrij strenge regels van het evenement. Zo is spugen of de neus leegmaken op de route niet toegestaan.

Atleet Wietrzyk, die er die dag met de winst vandoor ging, zegt nu dat ze zich aan de start van de wedstrijd fit en gezond voelde. “Ik had geen reden om aan te nemen dat ik ziek was”, schrijft ze.

“Ik erken dat ik een andere keuze had moeten maken. Ik neem mijn verantwoordelijkheid voor de keuze die ik heb gemaakt om door te gaan met de race.” Verder biedt ze haar excuses aan voor ‘het ongemak en de overlast die het heeft veroorzaakt’.

Ze zegt veel van de ervaringen in Peking te leren, ‘waaronder dat er meer in het leven is dan racen en weten wanneer het goed is om een stap terug te doen’. Ze trekt zich daarom terug van de wedstrijd en levert de punten die ze als winnaar ontving weer in.

Wietrzyk trekt zich de komende tijd terug om te herstellen en te reflecteren, ‘weg van het lawaai’.

Ook de organisatie van Hyrox heeft excuses aangeboden voor het incident in het Chinese Peking. Moritz Fürste, een van de oprichters van Hyrox, reageerde op Instagram dat de organisatie direct had moeten ingrijpen.

Hyrox zegt sorry tegen iedereen die ‘direct of indirect’ door het incident is getroffen. Het wedstrijdreglement is intussen aangepast waardoor dit niet meer kan gebeuren.

Bron: https://www.rtl.nl/nieuws/buitenland/artikel/5652910/hyrox-atleet-diarreeddd

Zevende dode vrouw gevonden bij Johannesburg, politie waarschuwt vrouwen

De Zuid-Afrikaanse politie roept vrouwen op extra voorzichtig te zijn nadat vandaag in het noordoosten van Johannesburg opnieuw een dode vrouw is aangetroffen. Het gaat om het zevende vrouwenlichaam dat in twee maanden tijd in hetzelfde gebied is gevonden.

Volgens de Zuid-Afrikaanse autoriteiten lijken de zaken met elkaar verband te houden. Het is volgens hen nog te vroeg om te zeggen of er sprake is van een seriemoordenaar of van een groep daders.

“Hoewel het onderzoek nog loopt en de politie in dit stadium nog niet heeft bevestigd dat de sterfgevallen verband houden met een seriemoordenaar, zijn de overeenkomsten zorgwekkend genoeg om een openbare waarschuwing uit te vaardigen en het onderzoek op te voeren”, stelt politiewoordvoerder Athlenda Mathe.

De politie heeft vrouwen opgeroepen extra voorzichtig te zijn bij activiteiten zoals hardlopen. Aanleiding voor de waarschuwing is de vondst van het lichaam van een vrouw vandaag in Kwa-Thema, op ongeveer 34 kilometer van Kempton Park.

Volgens de politie werd het slachtoffer volledig naakt en in vergevorderde staat van ontbinding aangetroffen. Een dag eerder werd ook al een vrouwenlichaam gevonden in Olifantsfontein, ten noorden van Kwa-Thema.

Afgelopen zaterdag werd het lichaam gevonden van de 38-jarige Elizabeth “Tsontso” Moselakgomo. Zij verdween vorige week tijdens het hardlopen in Kempton Park. Na een zoektocht van politie en buurtbewoners werd haar halfnaakte lichaam gevonden.

Een van de hoogste femicidecijfers ter wereld
De reeks dodelijke vondsten hebben de aanhoudende zorgen over geweld tegen vrouwen en kinderen in Zuid-Afrika opnieuw aangewakkerd. Tussen april en juli dit jaar werden in het land 5427 moorden geregistreerd, gemiddeld van 45 moorden per dag.

Elke dag worden er in Zuid-Afrika gemiddeld vijftien vrouwen vermoord. Volgens VN-organisatie UN Women behoren de femicidecijfers in het land tot de hoogste ter wereld. Uit een Zuid-Afrikaans onderzoek uit 2022 blijkt dat meer dan 35 procent van de volwassen vrouwen ooit met fysiek of seksueel geweld te maken heeft gehad.

President Ramaphosa heeft de politie opgedragen prioriteit te geven aan de onderzoeken en alles op alles te zetten om de daders op te sporen. “Deze incidenten veroorzaken angst en onzekerheid in onze gemeenschappen, met name onder vrouwen”, zei hij.

De Zuid-Afrikaanse Commissie voor Gendergelijkheid dringt aan op onmiddellijke maatregelen om vrouwen beter te beschermen. Een veiligheidscontrole moet duidelijk maken of onder meer straatverlichting, cameratoezicht, looproutes, politieaanwezigheid en de toegang voor hulpdiensten in de gebieden op orde zijn.

“Vrouwen zouden niet eerst vermoord hoeven te worden voordat een gebied extra aandacht krijgt”, aldus commissiewoordvoerder Javu Baloyi.

Bron: https://nos.nl/artikel/2631186-zevende-dode-vrouw-gevonden-bij-johannesburg-politie-waarschuwt-vrouwen

Eerste The voice of Holland-winnaar Ben Saunders (43) overleden

Zanger Ben Saunders is dinsdag op 43-jarige leeftijd overleden. Zijn lichaam werd ’s middags gevonden in een recreatieplas in Arnhem.

De politie verstuurde dinsdagochtend een vermissingsbericht met een signalement dat overeenkwam met dat van Saunders. Kort daarna startte de politie een zoekactie bij de Rijkerswoerdse Plassen bij Arnhem, nadat een man het water in was gegaan en niet meer boven was gekomen.

Agenten troffen daar een levenloos persoon aan. Familieleden en vrienden kwamen ook naar de plas, omdat ze zich zorgen om hem maakten. ’s Middags liepen familie en vrienden achter een rouwwagen aan die bij de plassen vertrok, zo is te zien op onderstaande foto.

De politie gaf geen verdere informatie over de identiteit van het slachtoffer. Wel is duidelijk dat een misdrijf is uitgesloten. Ook de familie van Saunders heeft nog niets van zich laten horen.

Saunders werd in 2011 bekend bij het grote publiek als winnaar van het eerste seizoen van The voice of Holland.

Bron: https://www.nu.nl/muziek/6409861/eerste-the-voice-of-holland-winnaar-ben-saunders-43-overleden.html

Voormalig VVV- en ADO-speler Ahmed Ammi (45) overleden

Voormalig profvoetballer Ahmed Ammi is overleden. De oud-verdediger van onder meer VVV-Venlo, NAC Breda en ADO Den Haag is 45 jaar geworden.

Ammi had vorig jaar de diagnose darmkanker gekregen. “Vanaf dat moment vocht hij met enorme moed en vastberadenheid tegen kanker. Helaas heeft hij die strijd niet kunnen winnen”, meldt Fortuna Sittard, de club waarbij Ammi jeugdtrainer was.

Fortuna noemt Ammi “een betrokken trainer, inspirerende mentor en bovenal een warm en oprecht mens. Met zijn enthousiasme, professionaliteit en persoonlijke aandacht heeft hij een blijvende indruk achtergelaten op spelers, collega’s en iedereen die met hem samenwerkte.”

De in Marokko geboren Ammi brak begin deze eeuw door bij VVV-Venlo. De rechtsback promoveerde in 2007 met VVV naar de Eredivisie, waarna hij een transfer naar NAC Breda maakte.

Hij behaalde met NAC een historische derde plaats in de Eredivisie. Daarna verkaste hij naar ADO, waarbij hij vijf jaar onder contract stond. Na een terugkeer bij VVV in het seizoen 2012/2013 en een uitstapje naar het Duitse KFC Uerdingen beëindigde hij zijn profcarrière.

Ammi werkte sinds 2019 als jeugdtrainer bij Fortuna Sittard. Vorig jaar kreeg hij te horen dat hij darmkanker had. “Mijn situatie kan een les zijn voor jonge talenten. Ik spiegel hen de kwetsbaarheid van het leven voor”, vertelde hij begin dit jaar aan De Limburger. “Het allerbelangrijkste is je gezondheid en om te genieten van je familie. Vergeet dat niet.” Ammi laat een vrouw en twee kinderen na.

Bron: https://www.nu.nl/voetbal/6409831/voormalig-vvv-en-ado-speler-ahmed-ammi-45-overleden.html

Delftse burgemeester raadt aan samen te fietsen na aanvallen op vrouwen

De Delftse burgemeester Alexander Pechtold raadt op lokale media mensen aan de komende tijd niet alleen te fietsen. Hij komt met dat advies nadat meerdere vrouwen de afgelopen tijd ’s nachts zijn aangerand of mishandeld in een recreatiegebied in de stad.

Pechtold vraagt om waakzaamheid en roept op om verdachte zaken te blijven melden bij de politie. “Verder raad ik u aan de komende tijd samen te fietsen. Let goed op, en op elkaar.”

Er hebben zich zeker vier incidenten voorgedaan in de Delftse Hout. Het eerste incident vond plaats in de nacht van 9 op 10 juli: een vrouw werd toen rond 01.00 uur van haar fiets getrokken en aangerand. Zes dagen later overkwam een andere vrouw hetzelfde.

Begin deze maand werd opnieuw in de nacht een vrouw van haar fiets geslagen en mishandeld. Diezelfde nacht kreeg de politie een telefoontje van een andere vrouw met de melding dat zij bijna van haar fiets was geduwd.

Vrijdagmiddag deed de politie een oproep voor getuigen. “Hoewel we nog niet alles weten, hebben we ervoor gekozen toch naar buiten te gaan met dit bericht”, zegt Pechtold tegen Omroep Delft. Als burgemeester vind ik het belangrijk dat mensen op de hoogte zijn.”

De slachtoffers hebben allemaal aangifte gedaan. Volgens de politie komen de signalementen van de mishandelingen van juli en van begin deze maand gedeeltelijk met elkaar overeen.

“De reeks incidenten op het fietspad langs de A13 heeft een enorme impact op in eerste instantie natuurlijk de slachtoffers en hun directe omgeving”, aldus burgemeester Pechtold. “Ik wens hun veel sterkte en hoop dat de getuigenoproep tot een arrestatie zal leiden.”

Bron: https://nos.nl/artikel/2630797-delftse-burgemeester-raadt-aan-samen-te-fietsen-na-aanvallen-op-vrouwen