Vrouwen (26 en 39) verdronken bij reddingsactie kind in Callantsoog

Voor de kust van Callantsoog zijn gisteren twee vrouwen verdronken. Zij kwamen om het leven bij een reddingspoging van een kind. Het gaat om een 26-jarige vrouw uit Gelderland en een 39-jarige vrouw uit het Verenigd Koninkrijk. Bij de actie raakten meerdere mensen in de problemen.

Het incident gebeurde ter hoogte van de strandslag Voordijk. De hulpdiensten rukten erna massaal uit. De 26-jarige vrouw is nog gereanimeerd, maar dat mocht niet meer baten. De andere vrouw raakte vermist. Zij werd een paar uur later aangetroffen op het strand van Grote Keeten, meldt de politie.

Een vierde persoon die betrokken was bij de reddingsactie is voor behandeling naar het ziekenhuis gebracht, nadat zij ook in de problemen raakte. Het kind dat in de problemen raakte, is voor zover bekend niet gewond geraakt.

Wat er precies is gebeurd, is nog niet bekend. Het is niet duidelijk of zij bijvoorbeeld aan het zwemmen waren, aan watersport deden of aan boord van een boot waren. Wel is duidelijk dat ze vanaf het strand het water zijn ingegaan.

De politie spreekt van een ‘ingrijpend incident, dat veel indruk kan maken op direct betrokkenen, omstanders en anderen die hiervan kennisnemen’. “Het was een drukke stranddag. Er waren veel toeristen en kinderen aan het spelen.”

Bron: https://www.rtl.nl/nieuws/binnenland/artikel/5635371/personen-problemen-zee-callantsoog-dode-vermiste

Het kind is gered.

Westerse en Israëlische bombardementen in de islamitische wereld hebben zeker meer dan tienduizend homo’s het leven gekost

Mensenrechtenorganisaties en demografen schatten dat tussen de 2% en 10% van elke samenleving zich identificeert als lhbtiq+. Als men deze percentages loslaat op de totale aantallen burgerslachtoffers van grootschalige conflicten, kan men een indirecte schatting maken:

Westerse bombardementen (Irak, Afghanistan, Syrië): Volgens databases zoals Irak Body Count en Airwars zijn er sinds 2003 tienduizenden tot honderdduizenden burgers omgekomen door westerse luchtaanvallen (onder andere door de VS geleide coalities tegen Al-Qaida en IS). Uitgaande van een conservatieve schatting dat een klein percentage van de bevolking homoseksueel is, betekent dit dat duizenden lhbtiq+-burgers indirect het slachtoffer zijn geworden van deze bombardementen.

Israëlische bombardementen (Gaza, Libanon): Bij de grootschalige militaire operaties en bombardementen van het Israëlische leger in dichtbevolkte gebieden zoals de Gazastrook (met name sinds de escalatie in oktober 2023 en doorlopend in de afgelopen jaren) zijn tienduizenden burgerslachtoffers gevallen. Ook hierbinnen bevindt zich statistisch gezien een evenredig deel aan homoseksuele en intersectionele inwoners, die net als de rest van de burgerbevolking zijn omgekomen door het oorlogsgeweld.

Islam en gevangenissen: straf, rechtvaardigheid en barmhartigheid

De vraag of gevangenissen passen binnen de islamitische traditie is een onderwerp waarover zowel klassieke geleerden als moderne denkers hebben gesproken. Soms wordt de uitspraak gehoord: “Er bestaat geen gevangenis in de islam.” Deze uitspraak vraagt echter om nuance. Het betekent meestal niet dat de islam elke vorm van vrijheidsbeperking verbiedt, maar vaak dat sommige mensen kritiek hebben op het moderne gevangenissysteem.

In de tijd van de Profeet Mohammed ﷺ bestond er geen gevangenissysteem zoals veel landen dat vandaag kennen. Er waren geen grote permanente gevangeniscomplexen zoals we die nu kennen. Toch werden mensen soms tijdelijk vastgehouden, bijvoorbeeld bij onderzoeken, conflicten of oorlogssituaties. Het vasthouden van iemand was dus niet onbekend, maar het had niet dezelfde vorm als de hedendaagse gevangenis.

Binnen de klassieke islamitische rechtsgeleerdheid (fiqh) werd gevangenisstraf wel degelijk besproken. Geleerden erkenden dat een bestuurder of rechter in bepaalde situaties iemand kon opsluiten om schade te voorkomen of om recht te handhaven. Dit viel vaak onder taʿzīr, een categorie van straffen waarbij de rechter ruimte heeft om een passende maatregel te kiezen wanneer een misdrijf niet onder een vaste straf valt.

Tegelijkertijd legt de islam sterke nadruk op rechtvaardigheid en barmhartigheid. Straf is niet bedoeld als wraak, maar als bescherming van de samenleving en het herstellen van orde. Daarom stelden veel geleerden voorwaarden aan straffen: bewijs moest sterk zijn, rechters moesten eerlijk handelen en misbruik van macht moest worden voorkomen.

Moderne critici van gevangenissen wijzen erop dat veel hedendaagse systemen problemen kennen. Zij noemen bijvoorbeeld overvolle gevangenissen, slechte omstandigheden, langdurige opsluiting en het feit dat gevangenissen soms weinig doen aan de oorzaken van criminaliteit. Vanuit een islamitisch perspectief vragen sommigen daarom of opsluiting altijd de beste oplossing is.

Zij benadrukken daarom vaak andere manieren om met criminaliteit om te gaan. In plaats van alleen opsluiting kan de nadruk liggen op herstel en verantwoordelijkheid. Voor bepaalde zware misdrijven bestaat in de islam bijvoorbeeld het principe van qiṣāṣ, waarbij slachtoffers of nabestaanden in sommige gevallen recht hebben op vergelding, maar ook de mogelijkheid hebben om te vergeven of een schadevergoeding (diya) te accepteren. Daarnaast bestaan de ḥudūd, vaste straffen voor specifieke misdrijven, waarbij in de klassieke rechtspraak zeer strenge voorwaarden voor bewijs gelden. Voor andere situaties bestaat taʿzīr, waarbij een rechter of overheid een passende straf kan bepalen. Andere mogelijke maatregelen die in islamitische rechtsopvattingen worden genoemd zijn het vergoeden van schade, beperkingen van vrijheid, verbanning in bepaalde gevallen en begeleiding richting berouw en verbetering.

Sommige geleerden die kritisch staan tegenover moderne gevangenissen benadrukken ook dat de beste manier om criminaliteit te verminderen niet alleen straf achteraf is, maar ook preventie. Zij wijzen op het belang van sterke gezinnen en gemeenschappen, economische rechtvaardigheid, morele en religieuze opvoeding en snelle, eerlijke rechtspraak. Vanuit deze visie ontstaat een veilige samenleving niet alleen door meer straffen, maar ook door de omstandigheden te verbeteren waarin mensen leven.

Tegenstanders van een volledige afschaffing van gevangenissen wijzen er echter op dat sommige mensen een ernstig gevaar vormen voor anderen. Voor zware misdrijven zoals moord, verkrachting of gewelddadige criminaliteit blijft de vraag bestaan hoe een samenleving mensen kan beschermen. Veel islamitische geleerden zouden daarom niet zeggen dat elke vorm van detentie verboden is, maar eerder dat opsluiting zorgvuldig, rechtvaardig en noodzakelijk moet zijn.

De islamitische benadering van gevangenissen draait uiteindelijk om een balans tussen rechtvaardigheid en genade. De kernvraag is niet alleen: “Hoe straffen we mensen?” maar ook: “Hoe beschermen we de samenleving, herstellen we schade en geven we mensen de mogelijkheid om beter terug te keren?” Vanuit die visie is een gevangenis geen doel op zichzelf, maar slechts één mogelijk middel binnen een groter systeem van recht en moraal.

Rotterdammer rijdt onder invloed van drank en drugs 246 km per uur over snelweg

Bij een snelheidscontrole op de A15 heeft de politie afgelopen nacht een 40-jarige Rotterdammer aangehouden. De man reed onder invloed van drank en drugs met 246 kilometer per uur op de snelweg.

De automobilist werd gespot op de A15 bij Papendrecht. Op dat stuk is 100 kilometer de maximaal toegestane snelheid, schrijft de regionale omroep Rijnmond.

Hij vervolgde zijn dollemansrit op de A16 richting Dordrecht en negeerde daarbij stoptekens van de politie. Uiteindelijk kon de man ter hoogte van Hendrik-Ido-Ambacht worden aangehouden voor gevaarlijk rijgedrag en rijden onder invloed.

Het rijbewijs van de man is ingevorderd. Ook zijn auto is in beslag genomen.

Bron: https://nos.nl/artikel/2625483-rotterdammer-rijdt-onder-invloed-van-drank-en-drugs-246-km-per-uur-over-snelweg

Frankfurt: Christian gooide zijn echtgenoot 60 meter naar beneden vanuit hotel

Een rechtbank in Frankfurt heeft Christian M. een 60-jarige Duits-Britse man veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf voor de moord op zijn vrouw. Hij gooide haar op Vaderdag in mei 2023 vanaf de 22e verdieping van een hotel in Frankfurt, ruim 60 meter naar beneden. Volgens de rechtbank wilde de man een nieuw leven beginnen met zijn minnares en een dure scheiding vermijden.

Vrouw op ruim 60 meter hoogte van balkon afgegooid
Het echtpaar ging laat op de avond naar de hotelkamer. Dertien minuten later gooide de man zijn vrouw over de balkonleuning op de 22e verdieping, ruim 60 meter naar beneden. De rechter vergeleek dit in zijn vonnis met het weggooien van een zak vuilnis.

Andere hotelgasten hoorden een luide schreeuw en de kreten “nee, nee”. Toen het lichaam van de vrouw werd gevonden, was ze nauwelijks gekleed. Ze had verwondingen aan de binnenkant van haar ellebogen van voor de moord.

Jarenlang undercover onderzoek naar de moord
De man had ook zijn zinnen gezet op de levensverzekering van zijn vrouw: volgens de aanklacht zou hij €400.000 ontvangen in geval van haar overlijden. Daarnaast was er een ongevallenverzekering ter waarde van €10.000. Dit geld is echter nooit uitgekeerd vanwege het lopende onderzoek.

Direct na de moord verklaarde de man dat zijn vrouw tijdens seks van de balkonleuning was gevallen. De sporen op de plaats delict kwamen echter niet overeen met zijn lezing. Daarom werd bijna twee jaar lang undercover onderzoek gedaan naar de man, die woont in het Duitse district Offenbach.

Daar had hij inmiddels een nieuw leven opgebouwd met zijn vriendin en de kinderen uit zijn huwelijk met het slachtoffer. Kort na de dood van zijn vrouw trok hij in bij zijn maîtresse en vroeg haar ten huwelijk, bijna een jaar na de moord. Ze raakte zwanger en zijn inmiddels gescheiden. De twee kinderen uit zijn huwelijk met zijn vermoorde vrouw zijn zeven en twaalf jaar oud.

In het voorjaar van 2025, ongeveer twee jaar na de moord, werd hij aangehouden.

Het proces bij de rechtbank in Frankfurt begon op 1 april 2026 en telde in totaal 20 zittingsdagen. Als bewijsmateriaal werden op het balkon van de betreffende hotelkamer mogelijke seksscènes en standjes nagebootst. De man heeft tijdens het hele proces gezwegen en keek ook tijdens de uitspraak niet op.

Volgens de rechtbank bestaat er geen twijfel dat de man zijn vrouw vermoordde. Zijn minnares eiste van hem dat hij zijn vrouw verliet. De man zocht online naar onopvallende manieren om iemand te doden: giftige kruiden, legaal verkrijgbare wapens, de effecten van kalmeringsmiddelen. In het kader van dat laatste bestelde hij tien milliliter van zo’n middel bij de online winkel Etsy. Hij deed ook af en toe onderzoek naar erfrechtkwesties. Op 17 mei 2023, de dag voor de aanslag, zocht hij naar hoge bergen met steile afgronden in Hessen en Beieren – en naar hotels met balkons op grote hoogte.en besloot uiteindelijk zijn vrouw van grote hoogte te laten vallen, zodat het op een ongeluk zou lijken.

Een dag voor de moord boekte hij de hotelkamer op de 22e verdieping voor Vaderdag. Hij loog tegen zijn vrouw dat hij hun relatie wilde redden. Het echtpaar bracht Vaderdag samen door in Frankfurt en keerde laat op de avond terug naar het hotel.

De rechter sprak de man direct aan en noemde zijn gedrag “weerzinwekkend”. De man werd wegens moord veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf. “Het zou de perfecte misdaad zijn geweest als de autoriteiten niet zo nauwgezet onderzoek hadden gedaan,” aldus de rechter. Het vonnis is nog niet definitief.

Nog meer details (automatische vertaling):

Het moordproces tegen de 60-jarige Christian M. is begonnen bij de regionale rechtbank. Hij wordt ervan beschuldigd zijn 40-jarige vrouw in mei 2023 van de 22e verdieping van het Leonardo Hotel in Sachsenhausen te hebben geduwd. De aanklacht, die woensdag werd voorgelezen, zit vol bizarre details.

Volgens berichten raakte M. steeds meer ontevreden met zijn vrouw. Hij vond haar “niet langer aantrekkelijk genoeg, noch fysiek noch seksueel”, “te bazig” en ze dronk te veel naar zijn zin. Bovendien was zij aanzienlijk succesvoller dan hij in haar baan als official bij de Hessische voetbalbond. De luchttransportmedewerker was vrijwillig voetbaltrainer in zijn geboorteplaats Rodgau (district Offenbach).

In deze rol ontmoette hij zijn maîtresse, die 23 jaar jonger was dan hij en, net als zijn vrouw, uit Oekraïne kwam. Het was een dure affaire – om haar tevreden te houden, overlaadde hij haar met alles, van handtassen en vakanties tot diverse schoonheidsbehandelingen en zelfs een opleiding tot nagelstyliste. Een scheiding was echter financieel gezien geen optie voor hem, dus beëindigde zijn maîtresse de relatie vanwege gebrek aan toekomstperspectief. De aanklager stelt dat de man uiterlijk op dit moment besloot zijn vrouw te vermoorden.

Hij vertelde zijn toenmalige ex-geliefde dat zijn relatie met zijn vrouw voorbij was, waarop zij de toevoeging “ex” uit zijn naam verwijderde. Hij loog tegen zijn vrouw en beweerde dat de affaire voorbij was. Hij boekte een hotelkamer, zogenaamd “om het huwelijk te redden”, en stond erop een “kamer met een goed uitzicht op een van de bovenste verdiepingen” te krijgen – en kreeg er een op de 22e verdieping. Die avond dronken de twee zich dronken in een café in Sachsenhausen. Postuum werd vastgesteld dat het alcoholpromillage van de vrouw 1,9 promille bedroeg; de man had met mate gedronken.

In het hotel lokte hij zijn vrouw, die inmiddels schaars gekleed was, naar het balkon en duwde haar over de reling. De vrouw viel meer dan 60 meter naar beneden op het dakterras en overleed ter plekke. De man lichtte de receptie in, deed alsof het een ongeluk was, sloot zich op in zijn kamer en jammerde dat hij nu zelfmoord zou plegen door van een gebouw te springen. Agenten wisten hem over te halen de deur te openen. Hij belandde vervolgens vier dagen in een psychiatrisch ziekenhuis.

Nauwelijks vrijgelaten uit de gevangenis verkocht hij hun gezamenlijke huis en kocht een nieuw huis voor zichzelf, zijn maîtresse en de twee kinderen van negen en vier jaar die hij met het slachtoffer had. Hij diende ook een aanvraag in voor een uitkering van de levensverzekering van zijn vrouw (€400.000) en de ongevallenverzekering (€10.000), maar deze claims werden afgewezen. Hij ontving echter wel een weduwen- en een halfwezenpensioen en, alsof dat nog niet genoeg was, haalde hij meer dan €10.000 aan donaties op via een GoFundMe-campagne die hij zelf was gestart.

Twee Syriërs krijgen 11 jaar cel voor brute verkrachting stomdronken 18-jarige

Het Britse Chester Crown Court heeft twee Syrische mannen veroordeeld tot ieder 11 jaar cel voor de brute verkrachting van een 18-jarig meisje in Winsford, Cheshire, in december vorig jaar. De mannen, de 32-jarige vluchteling Dilgash Adil en de 28-jarige asielzoeker Diyar Mohammed Abdulsalm, ontmoetten het slachtoffer in een nachtclub en maakten volgens de rechter misbruik van haar duidelijk dronken en kwetsbare toestand.

Adil gaf de tiener in de club meerdere drankjes tot ze volgens getuigen nog amper kon staan, met glazige ogen, moeite met praten en terwijl ze omviel. Aan het einde van de nacht boden de mannen de vrouw en een mannelijke vriend een lift aan, maar nadat de vriend bij zijn huis uitstapte, reed het duo verder met de jonge vrouw nog in de auto, terwijl het portier nog openstond.

De mannen namen het slachtoffer mee naar de kamer van Abdulsalm in een huis voor kamerverhuur in Winsford, waar de verkrachtingen plaatsvonden op 21 december. De vrouw raakte tijdens de aanval meerdere keren buiten bewustzijn. Beide mannen hielden tijdens het proces vol dat er sprake was van vrijwillige seks, maar een jury achtte hen schuldig na een rechtszaak die vorige maand werd afgerond.

Volgens de rechtbank verkrachtte Adil de vrouw eerst en bracht hij haar daarna naar een andere kamer, waar hij Abdulsalm feitelijk uitnodigde haar ook te verkrachten. Adil werd veroordeeld voor één verkrachting, Abdulsalm voor twee. Rechter Simon Berkson zei via een tolk dat de mannen het slachtoffer “duidelijk hadden getarget vanwege haar kwetsbaarheid” en benadrukte dat zij “in geen enkele staat was om ergens mee in te stemmen”.

In een verklaring aan de rechtbank liet het slachtoffer weten dat ze zich niet meer veilig voelt, last heeft van paniekaanvallen, slecht slaapt en angstig is in de buurt van onbekenden. De advocaat van Adil stelde dat zijn cliënt die avond niet met het plan vertrok om iemand seksueel aan te vallen, maar erkende dat “zijn leven nu drastisch zal veranderen”.

Beide mannen werden op 21 december later die dag aangehouden nadat de vrouw rond 6.20 uur ’s ochtends haar moeder huilend had gebeld omdat ze niet wist wat er was gebeurd. Buiten de rechtbank zei recherchechef Ian Murray van de politie in Cheshire dat de daders een jonge vrouw hadden uitgezocht en haar vervolgens zo dronken voerden dat ze door de alcohol niet meer kon instemmen met seks, en hij sprak de hoop uit dat de veroordelingen het slachtoffer “enige vorm van afsluiting” geven.

Meer ziekenhuizen doen late abortussen: ‘Emotionele druk groot’

Meer ziekenhuizen in Nederland gaan een gevoelig type abortus uitvoeren. Het gaat om de afbreking van zwangerschappen tussen de 22ste en 24ste week. Abortussen tot 24 weken zijn in Nederland toegestaan, maar zijn in een beperkt aantal ziekenhuizen mogelijk.

Het UMCG in Groningen is blij dat de zorg over meerdere ziekenhuizen wordt verdeeld. Het ziekenhuis stelt dat de emotionele en fysieke druk groot is bij late abortussen. “Een late abortus is emotioneel heel moeilijk, ook voor onze zorgverleners. Het went nooit. Daarom moeten we dit werk beter verdelen”, zegt Sanne Gordijn, hoofd verloskunde in het UMCG.

Vanwege de beperkte mogelijkheden in Nederland wijken sommige vrouwen nu noodgedwongen uit naar Spanje, Groot-Brittannië of sommige staten in de VS.

Het OLVG in Amsterdam is een van de ziekenhuizen die meedoen aan de proef waarbij zwangerschappen tussen de 22ste en 24ste week worden afgebroken vanwege een ‘sociale indicatie’.

De zwangerschap is dan bijvoorbeeld ongewenst of ongepland. Volgens de beroepsvereniging van gynaecologen (NVOG) overwegen verschillende andere ziekenhuizen om mee te doen aan de pilot.

Berichtgeving over de proef leidde tot onrust, schrijft RTV Noord. Volgens Gordijn van het UMCG dachten mensen onterecht dat de regels rond late abortussen zouden veranderen. “Herverdeling van deze zorg betekent niet dat er iets verandert aan het huidige beleid”, benadrukt ze.

Een late abortus gebeurt altijd in een ziekenhuis vanwege de medische risico’s van een langere zwangerschap. “Na 22 weken is het risico op medische problemen zo groot, dat deze zorg wordt begeleid in een ziekenhuis”, zegt Gordijn.

Het UMCG benadrukt het belang van goede en zorgvuldige zorg voor zwangere vrouwen die in een moeilijke situatie verkeren. Volgens Gordijn denken vrouwen heel goed na over de beslissing over een abortus.

Samen met de zwangere bespreken zorgverleners en medisch maatschappelijk werkers de situatie en de vervolgstappen. Ze praten daarbij ook over andere keuzes, zoals adoptie. Ook is er psychologische hulp mogelijk.

“De indicatie voor een zwangerschapsbeëindiging is veelal een combinatie van allerlei factoren. Daarbij staat de nood van de zwangere voorop. Er wordt geen onderscheid gemaakt tussen medische en niet-medische indicaties”, zegt Gordijn.

Het UMCG wil deze zorg dan ook blijven bieden. “Voor ons staat voorop dat vrouwen die voor deze zorg in aanmerking komen, altijd tijdig toegang hebben tot passende en zorgvuldig georganiseerde zorg”, aldus Gordijn.

In 2024 werden in Nederland ruim 39.000 abortussen uitgevoerd. 331 daarvan zijn vielen volgens het ministerie van Volksgezondheid tussen de 22ste en 24ste week.

Bron: https://nos.nl/artikel/2625247-meer-ziekenhuizen-doen-late-abortussen-emotionele-druk-groot

Onderzoek: netwerk achter extreemrechtse Save Europe Act wil Europa destabiliseren

Op het Jaarbeursplein in Utrecht was vandaag de eerste van een reeks extreemrechtse demonstraties van de Save Europe Act (SEA). Volgens onderzoeksplatform Justice for Prosperity (JfP) komen binnen SEA drie invloedssferen samen die erop gericht zijn “Europa van binnenuit te destabiliseren”.

SEA, waarvan de Nederlandse radicaal-rechtse influencer Eva Vlaardingerbroek een van de kopstukken is, presenteert zich als een Europees burgerinitiatief om ‘remigratie’ op de wetgevingsagenda te krijgen. Remigratie betekent oorspronkelijk de vrijwillige terugkeer van migranten naar hun land van herkomst, maar wordt binnen extreemrechts gebruikt als verhullende term voor de gedwongen deportatie van groepen mensen.

De initiatiefnemers van SEA willen een volledige stop op niet-westerse immigratie en grootschalige uitzettingen. Het bepleite Europese ‘remigratieprogramma’ komt volgens JfP, dat onderzoek doet naar ondermijning van de democratie, neer op massale deportatie van mensen met een niet-westerse afkomst.

JfP onderzocht de donatiestromen en de digitale infrastructuur achter SEA. Uit een vandaag verschenen rapport blijkt dat een deel van die infrastructuur te herleiden is tot Innonde en AlternCloud, twee bedrijven van de invloedrijke rechtse Amerikaanse ondernemer Brian Brown. Hij bezocht eerder een SEA-bijeenkomst in Brussel en liet zich op X herhaaldelijk positief uit over het initiatief.

Brown geldt als fervent Trump-aanhanger en prominent anti-abortus- en anti-lhbti-activist, schrijft de Volkskrant. Hij is voorzitter van het World Congress of Families (WCF), een internationaal ultraconservatief netwerk dat zich verzet tegen lhbti-rechten en abortus. Brown bezocht meerdere keren Moskou. Zijn organisatie werd daar in 2014 naartoe gehaald door de Russische oligarch Konstantin Malofeev, die sinds 2014 op internationale sanctielijsten staat. Brown onderhoudt banden met het Kremlin, constateert JfP.

Rond SEA komen volgens JfP daardoor drie stromingen samen: de Europese extreemrechtse identitaire beweging, de Amerikaanse christelijk-rechtse beweging en de invloedssfeer rond Russisch-orthodoxe oligarchen en Poetins regime. Deze stromingen kenmerken zich door een gezamenlijke afkeer van de liberale democratie en haar instituties, en zijn er volgens JfP op gericht om Europa van binnenuit te destabiliseren.

Bij de aftrap van de zogenoemde European Shield Tour in Utrecht werd vanochtend een spandoek van 20 bij 20 meter uitgerold met de tekst ‘Remigration Saves Europe’. Tot de sprekers behoorden FvD-Kamerlid Milan Schenk en de veroordeelde Belgische extreemrechtse oud-politicus Dries Van Langenhove. Ook de extreemrechtse groep Defend Netherlands was aanwezig.

Vlaardingerbroek en de Oostenrijkse rechtsextremist Martin Sellner lanceerden de SEA-campagne eind mei tijdens een ‘remigratiebijeenkomst’ in Porto. Daar sprak toen ook FvD-leider Lidewij de Vos, die toen ook de term ‘remigratie’ gebruikte.

SEA krijgt steun van rechts-conservatieven binnen en buiten Europa, onder wie de voormalig Hongaars premier Viktor Orbán. Ook Elon Musk deelde gisteren een video van SEA met zijn 241 miljoen volgers op X.

SEA beweert ruim 643.000 steunbetuigingen te hebben opgehaald, hoewel die geen formele geldigheid hebben. Voor een Europees burgerinitiatief mogen pas steunbetuigingen worden verzameld nadat het initiatief door de Europese Commissie is geregistreerd. SEA begon daar al vóór de registratie mee.

Volgens de regels moeten binnen een jaar minstens een miljoen geldige handtekeningen uit zeven EU-landen worden verzameld. De handtekeningen die SEA verzamelde, bevatten in feite alleen namen en e-mailadressen en voldoen daarmee niet aan de regels. Zo ontbreken onder meer geboortedata en konden ook mensen van buiten de Europese Unie tekenen.

Vorige week wees de Europese Commissie de registratie formeel af. Het voorstel om geen niet-westerse immigranten meer toe te laten totdat de “culturele continuïteit in EU-lidstaten zou zijn hersteld”, is volgens de Commissie discriminerend op grond van ras en etnische afkomst. Toch zetten de initiatiefnemers met de European Shield Tour de campagne door.

De organisatie probeerde meermaals geld in te zamelen bij mensen die hun gegevens hadden achtergelaten. Zij kregen sinds de lancering minstens vijftien e-mails waarin om donaties werd gevraagd, schrijft De Volkskrant.

Bron: https://nos.nl/artikel/2625164-onderzoek-netwerk-achter-extreemrechtse-save-europe-act-wil-europa-destabiliseren

Britse Sonia (32) bestelde haar eigen dood via ‘Nederlandse’ pornosite, maar kreeg spijt

De Britse Sonia Exelby (32) vloog vorig jaar naar de VS om een man te ontmoeten die ze via een extreme fetisjwebsite had leren kennen. Ze had hem benaderd omdat ze wilde sterven. Maar eenmaal bij hem sloeg de twijfel toe. Enkele dagen later werd haar lichaam gevonden in een ondiep graf.

The Telegraph publiceerde een reconstructie over de dood van Sonia waarvoor de krant negen maanden onderzoek deed.

Sonia vloog op 10 oktober 2025 van Engeland naar Gainesville in Florida. Drie dagen later zou ze terugkeren, maar ze verscheen niet op het vliegveld. Op 17 oktober werd haar lichaam gevonden in een bosgebied bij Marion Oaks. Uit onderzoek bleek dat ze vier keer was gestoken.

De man die Sonia van het vliegveld had opgehaald, was de toen 53-jarige Dwain Hall uit Ocala. De twee zouden ongeveer twee jaar lang contact hebben gehad. Hall wordt vervolgd voor moord met voorbedachten rade en ontvoering. Hij ontkent de beschuldigingen en zit zonder borg vast.

Sonia en Hall zouden elkaar hebben leren kennen via de extreme fetisjwebsite Motherless. Dat is een pornoplatform waarop gebruikers zelf beelden en berichten konden plaatsen.

De site kwam in Nederland in opspraak, toen de politie in onder meer Steenbergen, Rotterdam en Amsterdam servers in beslag nam die door het platform werden gebruikt. Op de site konden mensen hun eigen beelden uploaden. Leden konden groepen vormen en wisselden via fora tips uit voor het drogeren en verkrachten van hun partner, bleek uit onderzoek van NRC.

Volgens Amerikaanse processtukken had Sonia aangegeven dat ze naar de Verenigde Staten wilde reizen om te worden mishandeld en gedood. Uit haar berichten blijkt dat de muziekdocente ervan uitging dat haar dood snel zou volgen. Eenmaal bij Hall liep het anders. Ze schreef dat ze veel pijn had, dat hij haar telefoon afpakte en dat ze geen uitweg meer zag. Ook liet ze weten dat ze inmiddels twijfelde aan haar beslissing.

Op Halls telefoon vonden rechercheurs een verwijderde video waarop Sonia met verwondingen en blauwe plekken te zien zou zijn. De video moest aantonen dat ze vrijwillig instemde met wat er gebeurde, maar volgens onderzoekers aarzelde ze en keek ze nauwelijks naar Hall of de camera. Ook zou Hall haar een afscheidsbrief aan haar familie hebben laten schrijven.

Kort voordat Hall Sonia van het vliegveld haalde, kocht hij volgens camerabeelden en bankgegevens onder meer touw en een schop. Rechercheurs vonden later in zijn woning een schop met DNA van zowel Hall als Sonia. Bij het graf lag een label dat hoorde bij hetzelfde type schop.

Hall ontkende in eerste instantie dat hij Sonia kende. Later gaf hij toe dat hij haar van het vliegveld had gehaald en met haar in een gehuurd vakantiehuis had verbleven. Vervolgens beweerde hij dat Sonia met een andere man was vertrokken. Volgens de politie wordt dat verhaal tegengesproken door camerabeelden, locatiegegevens, banktransacties en forensisch bewijs.

Sonia werd op 12 oktober als vermist opgegeven. Haar lichaam werd vijf dagen later gevonden. Hall was toen al in beeld, omdat hij Sonia’s bankpas zou hebben gebruikt. Volgens Sky News omschrijft haar familie haar als een vrouw met ‘de zachtaardigste ziel’. Ze was de jongste van zes kinderen en woonde vijftien jaar samen met haar partner. Haar nabestaanden benadrukken dat haar leven veel meer was dan de problemen waarmee ze worstelde.

Hall moet naar verwachting in november voorkomen bij de rechtbank.

Bron: https://www.rtl.nl/nieuws/artikel/5633863/brits-sonia-motherless-pornosite-nederlands-eigen-dood-bestellen-zelfdoding

Huisdier maakt toch niet gelukkiger, denken onderzoekers

Huisdierbezitters zijn niet vrolijker, gezonder of minder alleen dan mensen zonder dieren, blijkt uit nieuw onderzoek. Is je trouwe viervoeter dan niet nuttig voor je welzijn? Toch wel, zegt onderzoeker Mayke Janssens. “Maar simpelweg een huisdier hebben garandeert niks.”

Dat een hond of kat ‘goed voor je is’, horen we al jaren. Om te testen of dat klopt, brachten Zwitserse onderzoekers bij 2328 mensen de fysieke gezondheid, sociale steun, levensvoldoening en eenzaamheid in kaart.

De uitkomst? Of je nu een hond, kat of vis hebt, of alleen regelmatig contact hebt met een dier: onderaan de streep levert het geen enkel aantoonbaar verschil op in je welbevinden.

“We vergelijken mensen met een dier vaak direct met mensen zonder dier”, zegt Mayke Janssens, onderzoeker op het gebied van de relatie tussen mens en dier. “Maar huisdiereigenaren zijn vaak anders: ze hebben vaker de ruimte, het geld, zijn vaker getrouwd of wonen samen met kinderen erbij.”

Pas toen de onderzoekers corrigeerden voor die achtergrondkenmerken, verdween het effect op het welzijn. Janssens: “Zodra je die ruis eruit filtert, zie je hoe complex het is. Een huisdier lijkt niet direct geluk te brengen.”

Dat de cijfers geen groot effect laten zien, staat haaks op ons eigen gevoel. Uit eerdere onderzoeken van Michigan State University en een studie uit Hongarije bleek al dat mensen zelf wel geloven dat hun huisdier hen gelukkiger maakt. Toch is dat in geluksmetingen niet terug te zien.

Een hond is in ieder geval geen oplossing tegen eenzaamheid. Janssens waarschuwt voor te hoge verwachtingen. “Een huisdier is een toevoeging op je leven. Het kan bijvoorbeeld eenzaamheid niet oplossen.”

Wie veel tijd met zijn dier doorbrengt, kan wel meer sociale steun van het dier ervaren. Die diepe band zie je vooral bij vrouwen, hondeneigenaren en in kleine huishoudens.

We moeten volgens de onderzoeker afstappen van het idee dat een huisdier een ‘wondermiddel’ is. “Het zit ingewikkeld”, besluit ze. Huisdierbezit op zichzelf garandeert helemaal niks. “Een huisdier kan voor een specifiek persoon op een specifiek moment absoluut enorm waardevol zijn, maar dat hangt sterk af van de unieke relatie die je samen opbouwt.”

Bron: https://www.rtl.nl/nieuws/binnenland/artikel/5633576/huisdieren-gelukkiger-gezondheid-onderzoek