Als vrouw die vanaf haar kindertijd in het Verenigd Koninkrijk is opgegroeid, had ik de vrijheid om te kiezen wat ik met mijn leven wilde doen. Voor mijn huwelijk werkte ik fulltime, maar ik koos ervoor om op de juiste leeftijd te trouwen in plaats van een goedbetaalde carrière of verdere studie na te streven. Na mijn huwelijk bleef ik wel werken, omdat ik mijn taken als huisvrouw nog steeds kon vervullen terwijl ik werkte. Toen ik kinderen kreeg, stopte ik met werken totdat ze ouder waren, daarna begon ik parttime te werken zodat ik zowel mijn taken als moeder en huisvrouw kon vervullen als nog naar mijn werk kon gaan. Ik heb altijd geprobeerd mijn gezin op de eerste plaats te zetten en mezelf aan te passen aan de veranderende verantwoordelijkheden!

Het punt dat ik wil maken is dat niet alle vrouwen dit zo zien tegenwoordig. Moderne vrouwen van vandaag, die opgroeien in westerse samenlevingen maar ook in sommige moslimlanden, vergeten hun verantwoordelijkheden als vrouw, moeder en huisvrouw! Ze willen alleen een hogere opleiding volgen (alleen voor het certificaat) of geld verdienen door hun jeugd op te offeren, te laat te trouwen of hun kinderen te verwaarlozen door ze bij vreemden in een crèche te laten, zodat ze kunnen werken (en ze vragen zich af waarom hun kinderen hen later niet liefhebben). Er zijn ook anderen die hun huwelijk uitstellen om te studeren en uiteindelijk relaties met jongens krijgen.

Er is niets mis met werken of studeren zolang je je taken tegenover je man en kinderen kunt vervullen en ook voor je eigen gezondheid zorgt. Maar wanneer iemand ziet dat ze hun verantwoordelijkheden verwaarlozen, zouden ze hun studie of baan moeten opgeven.

Naar mijn mening zouden vrouwen trouwen zodra ze de juiste leeftijd bereiken, maar daarna kunnen ze hun studie voortzetten als dat nodig is, mits ze hun taken als vrouw/moeder niet verwaarlozen en met goedkeuring van hun man.

Moge Allah al onze moslimvrouwen en -mannen op het rechte pad leiden!

Ik wil nog toevoegen dat ik geen perfect persoon ben en geen perfect rolmodel! Ik heb geprobeerd mijn gezin op de eerste plaats te zetten en binnen islamitische grenzen te blijven, maar ook ik heb soms fouten gemaakt, bijvoorbeeld niet op tijd koken of laat serveren. Gelukkig hielp mijn man af en toe mee, waardoor ik me minder schuldig voelde en mijn best deed om dit niet opnieuw te laten gebeuren. Het belangrijkste is dat hij wist dat ik geen feminist was en hoeveel ik om mijn gezin gaf.

Ik ben een bekeerling en al 10 jaar getrouwd met een man uit het Midden-Oosten. We hebben allebei 4 zussen. Al mijn zussen zijn eind 20 tot 30 jaar, hebben een masterdiploma en “goede banen”, maar ze zijn allemaal single (met een geschiedenis van verschrikkelijke partners en emotionele schade door eerdere relaties), gebruiken meerdere psychiatrische medicijnen tegen depressie en angst, en zijn allemaal ongezond door een westers dieet. Ze hebben geen religie en worstelen elke dag met eenzaamheid. Waarschijnlijk zullen ze oud worden zonder kinderen en zonder een stabiel leven met een echtgenoot. Nadat mijn ouders er niet meer zijn, zullen ze verloren zijn en waarschijnlijk geen eigen gezin hebben vanwege verminderde vruchtbaarheid en afkeer van huwelijk. Van de vijf dochters ben ik de enige die getrouwd is en momenteel een kind verwacht, in shaa Allah. Ik bid dat mijn familie de islam accepteert.

Aan de andere kant zijn twee van de vier zussen van mijn man gelukkig getrouwd en hebben ze hun eigen jonge kinderen. Ze zijn veel gelukkiger, emotioneel volwassen en leiden een eenvoudig islamitisch leven. Ze hebben de middelbare school afgerond en bestuderen islamitische wetenschappen via vrouwengroepen in hun lokale moskee. Ze voeden hun kinderen op samen en met hulp van tantes en andere vrouwen in de familie. Ze zijn NOOIT alleen en hebben altijd familie om zich heen. Ze eten geen bewerkte voeding en hebben geen overgewicht of ernstige mentale gezondheidsproblemen. Ja, ze hebben minder geld en materiële rijkdom, minder “vrijheid” en minder onderwijs, maar ze hebben veel meer voldoening en tevredenheid bij het opvoeden van een gezin dan welke carrière of diploma ooit zou kunnen geven. Zijn andere twee zussen studeren aan een vrouwenuniversiteit (hun majors zijn huishoud- en religieuze wetenschappen) en hopen binnenkort te trouwen.

Persoonlijk zou ik willen dat mijn dochters het laatste leven leiden. Ik geloofde vroeger de feministische leugen, maar sinds ik school en werk heb verlaten, ben ik nog nooit gelukkiger geweest als huisvrouw. We hebben een beweging van moslimvrouwen nodig (vergelijkbaar met de christelijke “tradwife”/traditionele vrouwelijkheid bewegingen) die jongere vrouwen helpt om verbinding te maken met hun vrouwelijkheid en om hun deen (religie), hun vruchtbaarheid en de vrouwelijke kunsten thuis beter te begrijpen.

Ik heb spijt dat ik naar de universiteit ben gegaan en 5 jaar van mijn leven heb verspild aan studeren voor eigenlijk niets… want nu ben ik fulltime moeder, onderdanige vrouw en probeer ik het beste te zijn voor mijn gezin. Als ik de tijd kon terugdraaien, zou ik islam hebben gestudeerd in plaats van me druk te maken om een diploma. Maar opgegroeid en grootgebracht door mijn Chinese familie, was dat onmogelijk.

Ik kan goed geld verdienen als ik dat zou willen, maar ik heb ervoor gekozen om vrouw te zijn, moeder te zijn en thuis te blijven in plaats van de wereld na te jagen. De beste plek voor een vrouw is in haar huis en niet zichtbaar zijn voor mannen. De Koran en de Soennah zijn er om vrouwen te beschermen, een gids om een succesvol leven te hebben in deze wereld én het Hiernamaals, en niet om ons te schaden.

Ik begrijp niet hoe mensen dit kunnen verwerpen en hun rol in de islam negeren. Ik begrijp niet waarom iemand deze tijdelijke wereld zou najagen, die hen niets biedt behalve het hellevuur… Moge Allah ons allen leiden en ons tot Zijn rechtvaardige dienaren maken. Ameen.

Ik ben een moslima zonder debatvaardigheden, maar als voormalig feminist denk ik dat ik betere weerleggingen had kunnen bedenken.

Helaas was het grootste deel van haar kant van het “debat” gewoon een nettere versie van: “Het is niet eerlijk! Hoe kun je dat zeggen? Ik ben zo beledigd!”.

Nadat ik geboren en opgegroeid ben in het westen, moest ik mezelf op een dag afvragen waarom ik zoveel problemen had met de islam toen ik in mijn twintiger jaren zat. Het kwam omdat ik was opgevoed om niet alleen te denken dat ik gelijkwaardig was, maar ook dezelfde verantwoordelijkheden als mannen in de buitenwereld te vervullen én alle verantwoordelijkheden van traditionele vrouwen thuis. Ik voelde dat, omdat mijn moslimfamilie me al het werk liet doen, de islam oneerlijk was, ook al heeft Allah ons die verantwoordelijkheid nooit opgelegd. Pas toen ik het vers “de man is niet zoals de vrouw” in de Koran las, begreep ik dat Allah ons nooit gelijk heeft gemaakt; we hebben een andere biologie en dus andere verantwoordelijkheden.

Alles wat ik 25 jaar heb geleerd, was een complete leugen. Nu mijn hart VOLLEDIG onderworpen is aan de geboden van Allah, voel ik me niet langer “minder dan” vanwege onze rol als vrouwen en moeders. We hebben geen gelijkheid of gelijke verantwoordelijkheden, maar we hebben wel gelijke beloning voor dezelfde daden: vasten, salaat, sadaqah, vriendelijk zijn voor ouders, enz. Onze andere werken zullen beloond worden volgens Allahs wijsheid.

Ik ben zo blij dat ik die feministische mentaliteit heb achtergelaten die mijn hart verrotte. Dames, we moeten accepteren dat er geen cherry-picking is in onderwerping: je hart onderwerpt zich of het doet dat niet. Er is geen gedeeltelijke onderwerping. Onze harten zullen bevraagd worden, onze intenties zullen worden onderzocht. We kunnen onze daden op de Dag des Oordeels niet ontlopen. Stel je voor dat je verschijnt voor rekenschap, denkend dat al je daden tellen, terwijl ze niets waard waren omdat je bleef concurreren met mannen en je eigen rol achterliet? Hoe verdrietig zou het zijn als hetzelfde waar je beloning voor verwachtte, alleen voor mannen was bedoeld, terwijl de beloningen van je vrouw/moeder-rol in de steek werden gelaten omdat je je wereldse leven vulde met strijd tegen onderwerping? Verkoop jezelf niet. Vraag Allah om begrip en bestudeer de islam.

Ik ben een hoogopgeleide moslima en laat me dit zeggen: WE ZIJN GEHERSENSPOELD. Ik herinner me dat ik na de middelbare school ziek en moe was van school en gewoon even een pauze wilde. Maar mijn moeder zei in feite dat ik een mislukking zou zijn als ik geen hogere opleiding zou volgen. Helaas luisterde ik, en het ironische is dat het me langer heeft gekost dan normaal en ik nog steeds niet klaar ben. Ook is de baan waar het diploma naartoe leidt niet eens iets wat ik wil doen (ook al betaalt het goed). In de afgelopen jaren ben ik tot het besef gekomen dat het gewoon onrealistisch is voor vrouwen om kinderen te krijgen, carrière te maken én goede echtgenotes voor hun mannen te zijn. Op een gegeven moment moet je concessies doen, en meestal is het gezin dat wordt verwaarloosd.

Een ander ding dat ik heb gemerkt is dat veel vrouwen (zowel moslim als niet-moslim) die kinderen hebben en werken, altijd gestrest lijken te zijn. Dit soort vrouwen klagen ook constant en vertellen anderen hoe gelukkig ze zijn dat ze niet getrouwd zijn. Want denk er eens over na: hoe eerlijk is het eigenlijk dat vrouwen de kinderen dragen en borstvoeding geven, en bovenop dat alles hetzelfde werk moeten doen als mannen op de werkvloer? Ze zouden gewoon moeten vergeten dat ze een paar maanden geleden een baby ter wereld hebben gebracht en weer aan het werk moeten? Hoe slaat dat eigenlijk ergens op?? Om nog maar te zwijgen over dat je elke maand ongesteld bent en de pijn en het ongemak dat daarbij hoort. De realiteit is dat vrouwen veel uitdagingen hebben op de werkvloer die mannen niet hebben. En om een of andere vreemde reden houden we daar helemaal geen rekening mee wanneer vrouwen worden aangemoedigd om te werken. Dus wat het feminisme heeft gedaan, is vrouwen ongelukkig en gestrest maken, omdat ze simpelweg niet alles kunnen doen.

Mijn punt hiermee is dat mensen niet naar al die onzin over vrouwenemancipatie zouden moeten luisteren. Veel van deze feministen zullen waarschijnlijk ongelukkig en verbitterd eindigen. Want het punt is: mannen en vrouwen zijn anders gebouwd, en daar houdt de islam rekening mee, in tegenstelling tot het feminisme. Hopelijk realiseren meer vrouwen zich dit voordat het te laat is. Moge Allah het ons gemakkelijk maken!

Ik heb nooit gezegd dat vrouwen geen hobby’s kunnen hebben, enzovoort. Sterker nog, als je bijvoorbeeld een huisvrouw bent, heb je waarschijnlijk meer flexibele tijd vergeleken met wanneer je werkt.

Bovendien kan iedereen uiteindelijk doen wat hij of zij wil. Als jij denkt dat een hogere opleiding iets voor jou is, ga je gang. Ik wilde gewoon mijn ervaringen delen als iemand die het grootste deel van haar twintiger jaren heeft besteed aan studeren en werken, en laten zien hoe stressvol en deprimerend het echt is (vooral als vrouw).

De Britse kinderboekenschrijver en komiek David Walliams is door zijn uitgever aan de kant gezet. Volgens de krant The Telegraph is dat besluit genomen na een onderzoek naar beschuldigingen van ongepast gedrag richting jonge vrouwen.

De 54-jarige Walliams is in Nederland vooral bekend als maker en acteur in de komedieserie Little Britain. Die BBC-serie met korte sketches werd in Nederland uitgezonden door de VPRO. In het Verenigd Koninkrijk is Walliams vooral bekend als succesvol kinderboekenschrijver.

Uitgever HarperCollins zegt in een verklaring dat “na zorgvuldige overweging” is besloten geen nieuwe titels van David Walliams meer uit te geven. Over de reden wordt niets gezegd. “Om de privacy van individuen te respecteren, geven wij geen commentaar op interne aangelegenheden.”

Volgens The Telegraph wordt Walliams beschuldigd van het lastigvallen van jonge medewerksters van de uitgeverij. Een vrouw zou in 2023 haar zorgen hebben geuit. Daarna is er volgens de Britse krant een onderzoek gestart. Het is niet duidelijk of deze vrouw zelf op een of andere manier is lastiggevallen.

Een woordvoerder van Walliams zegt dat de schrijver nooit op de hoogte is gesteld van beschuldigingen tegen hem. “Hij is niet betrokken geweest bij een onderzoek en heeft niet de kans gekregen om eventuele vragen te beantwoorden. David Walliams ontkent ten stelligste dat hij zich ongepast heeft gedragen en wint juridisch advies in.” Voor zover bekend is er ook geen aangifte tegen Walliams gedaan.

Het onderzoek waartoe de uitgeverij besloot, zou in 2024 zijn afgerond. Bronnen zeggen tegen The Telegraph dat jonge vrouwen daarna bij Walliams uit de buurt werden gehouden en dat medewerksters de opdracht kregen om nooit alleen met de auteur af te spreken.

Walliams kwam eerder in opspraak. Zo zou hij als jurylid van Britain’s Got Talent seksistische opmerkingen hebben gemaakt over vrouwelijke deelnemers. Ook ontstond er ophef toen Walliams afgelopen zomer tijdens televisieopnames twee keer de Hitlergroet leek te brengen.

Walliams heeft meer dan 40 boeken en verhalenbundels voor kinderen geschreven, waarvan wereldwijd meer dan 60 miljoen exemplaren zijn verkocht. Onder meer zijn eerste boek The Boy in the Dress uit 2008, is ook in het Nederlands vertaald.

Bron: https://nos.nl/artikel/2595354-uitgever-doet-schrijver-en-acteur-walliams-little-britain-in-de-ban-om-ongepast-gedrag