Wie geen coronavaccinatie heeft gehad, is niet meer welkom in het kantoor van UT-hoogleraar Stefano Stramigioli. Het is een ‘statement tegen anti-wetenschappelijke sentimenten in de samenleving’, zegt hij tegen Utoday, het nieuwsmedium van de Universiteit Twente.

Het stoort de hoogleraar dat mensen de wetenschap ondermijnen onder het motto van ‘vrijheid van meningsuiting’, zegt hij tegen Utoday: “Iedereen heeft het over het over vrijheid van meningsuiting, want dat vinden we ontzettend belangrijk. Maar freedom of speech is iets heel anders dan freedom of misleading people.”

“Ik zie mensen – met name bepaalde politici – die liegen, misleiden en de feiten en wetenschap ondermijnen, met grote consequenties voor mensenlevens. Dit briefje is mijn vrijheid van meningsuiting, daadwerkelijk gestoeld op wetenschappelijk bewezen feiten.”

De hoogleraar vindt het ‘even absurd als onbegrijpelijk’ dat mensen vaccins in twijfel trekken. “Diezelfde mensen zouden waarschijnlijk niet eens geboren of opgegroeid zijn, als er geen vaccins waren geweest tegen ziektes als pokken of mazelen. We hebben het hier over een van de grootste en belangrijkste wetenschappelijke uitvindingen”, tekent Utoday op.

Hij vraagt zich in het artikel af waarom deze sceptici – die ongetwijfeld ook wel eens in een vliegtuig stappen – ‘wél blind vertrouwen op de ingenieur die het toestel ontworpen heeft, op de inspecteur die het vliegtuig controleert en de piloot die misschien slecht geslapen heeft. Maar ze vertrouwen niet op het beste dat de wetenschap de wereld heeft gebracht?’

Bron: https://www.rtvoost.nl/nieuws/2032656/UT-hoogleraar-weigert-ongevaccineerden-in-zijn-kantoor-Absurd-dat-mensen-vaccin-in-twijfel-trekken

Carole Hooven, een professor aan de Amerikaanse universiteit Harvard, wordt beschuldigd van transfobie. Dit omdat de vrouw weigert te spreken over ’zwangere mensen’ in plaats van ’zwangere vrouwen’.

Hooven is professor evolutionaire biologie aan de Harvard Universiteit. Ze werd recent door Fox News geïnterviewd over genderneutraliteit. Daar vertelde ze dat zij en haar collega’s steeds vaker gepusht worden genderneutrale termen te gebruiken. Zo werd haar gevraagd te spreken over ’zwangere mensen’ in plaats van ’zwangere vrouwen’, maar daar wil de professor niet in meegaan.

„Dat is nogal onmogelijk in het vak biologie. Wetenschap is gebouwd op feiten. En het is een feit dat er twee seksen zijn: vrouw en man. En wat we produceren, maakt dat we tot een van de twee behoren. Produceer je eieren, dan ben je een vrouw. Produceer je sperma, dan ben je een man. Tegenwoordig lijkt het alsof biologie er niet langer toe doet, enkel hoe we ons voelen en identificeren lijkt nog belangrijk.”

Bron: https://www.telegraaf.nl/nieuws/1787474791/professor-harvard-weigert-zwangere-mensen-te-zeggen-in-plaats-van-zwangere-vrouwen

Al-Khwarizmi was een van de beroemdste wetenschappers op de gebieden van wiskunde, geografie en astronomie. Hij was van Perzische afkomst, is geboren tussen 780 en 800 en gestorven tussen 840 en 845. Al- Khwarizmi studeerde in het Huis der Wijsheid in Bagdad. Hij schreef al zijn werken in het Arabisch, de taal van de wetenschap in de islamitische wereld. Zijn systematische en logische aanpak van het oplossen van lineaire en kwadratische vergelijkingen gaven gestalte aan de algebra, een vakgebied dat zijn naam ontleent aan Khwarizmi’s beroemde boek: Hisab al-jabr wa al-muqabala (Arabisch: حساب الجبر و المقابلة) – “de theorie van transformatie en herstel”, refererend aan de manieren waarop deeltermen in algebraïsche termen gemanipuleerd kunnen worden.

Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Al-Chwarizmi

Op de website hieronder kunt u meer biografieën vinden van andere bekende wetenschappers.

Bron: https://mathshistory.st-andrews.ac.uk/Biographies/category-arabs/

Donkere energie is een hypothetische vorm van energie in het heelal die verantwoordelijk zou zijn voor de versnelling van de uitdijing van het universum. Donkere energie is overal en gelijkmatig verdeeld in het heelal. Ze gedraagt zich alsof ze een negatieve zwaartekracht uitoefent.

In 1917 had Albert Einstein al een kosmologische constante geïntroduceerd in zijn veldvergelijkingen. Omdat Einstein uitging van een statisch heelal, deed hij dit om te voorkomen dat het heelal volgens zijn theorie door de zwaartekracht zou instorten. Na de ontdekking van de uitdijing van het heelal trok Einstein het idee van deze anti-zwaartekracht in en noemde dit idee “zijn grootste blunder”.

Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Donkere_energie

And the heaven We constructed with strength, and indeed, We are [its] expander.

Bron: https://legacy.quran.com/51/47

“Ik geloof niet in een onzichtbare God, ik geloof in de wetenschap”

Donkere energie en donkere materie zijn onzichtbaar en wetenschappers geloven hierin:

Galaxies in our universe seem to be achieving an impossible feat. They are rotating with such speed that the gravity generated by their observable matter could not possibly hold them together; they should have torn themselves apart long ago. The same is true of galaxies in clusters, which leads scientists to believe that something we cannot see is at work. They think something we have yet to detect directly is giving these galaxies extra mass, generating the extra gravity they need to stay intact. This strange and unknown matter was called “dark matter” since it is not visible.

Bron: https://home.cern/science/physics/dark-matter

Everything astronomers can see — including all the stars, planets and glowing gas clouds in our galaxy, and all the distant galaxies — is less than half of 1 percent of the contents of the universe. The universe turns out to be almost entirely made of two dynamic, invisible presences unknown and undreamed of until the 20th century: dark matter (invisible matter not made of atoms or the parts of atoms) and dark energy (the energy causing the expansion of the universe to accelerate).

Het Duitse ministerie van Binnenlandse Zaken heeft begin vorig jaar samen met verschillende wetenschappers aan een strategie gewerkt om de angst voor corona te vergroten, om zo begrip voor ingrijpende coronamaatregelen te kweken. Dat meldt de krant Die Welt op basis van een uitgelekte mailwisseling.

Minister van Binnenlandse Zaken Seehofer en ook de betrokken wetenschappers hebben tot nu toe niet gereageerd. Oppositiepartijen eisen opheldering.

De e-mails dateren van maart en april 2020, toen Duitsland in de eerste lockdown zat. Seehofer maakte zich zorgen over te snelle versoepelingen en gaf zijn staatssecretaris Markus Kerber de opdracht om met een plan te komen om draagvlak te creëren voor strengere maatregelen.

Kerber stuurde aan verschillende wetenschappers, universiteiten en onderzoeksinstituten een e-mail waarin onder meer werd gevraagd om een worstcasescenario om “mentaal en planmatig” grip op de situatie te krijgen. Dat zou helpen om “maatregelen van preventieve en repressieve aard” te kunnen plannen.

De wetenschappers leverden volop suggesties, ook voorstellen om “angst en volgzaamheid bij de bevolking” op de agenda te zetten, schrijft Die Welt. Daarvoor zouden bijvoorbeeld campagnes kunnen worden ingezet met beelden van mensen die in ademnood sterven omdat er geen IC-bedden beschikbaar zijn.

Opvallend is dat wetenschappers onderling “onderhandelden” over het mogelijke dodental dat genoemd zou moeten worden. Het RKI, het Duitse RIVM, stelde voor met hun inschatting te werken van 0,56 procent van de besmette personen, maar een medewerker van het RWI, een invloedrijk economisch onderzoeksinstituut, pleitte voor het sterftepercentage van 1,2 procent.

Hij schreef dat ze “vanuit het doel van het model” moesten denken, namelijk “een grote druk om te handelen” te benadrukken en daarom de cijfers “beter slechter dan te goed” moesten voorstellen.

In het uiteindelijke strategiedocument van het ministerie zijn beide sterftepercentages opgenomen. Voor het worstcasescenario gebruikten ze het percentage dat het RWI voorstelde. Als de regering niet ingrijpt zou 70 procent van de bevolking besmet kunnen raken en de dodentallen in de miljoenen kunnen lopen, waarschuwde Seehofer destijds meermaals.

Het was de bedoeling dat de e-mails geheim zouden blijven. Ze werden vrijgegeven na maandenlange procedures van een Berlijnse groep juristen, die ze doorstuurde naar Die Welt. In de e-mails zijn namen van wetenschappers onleesbaar gemaakt. Wel duidelijk is dat Lothar Wieler, de baas van het RKI, in de mailwisseling betrokken was. Het RKI wil er niks over zeggen, omdat het om een “intern discussiestuk” zou gaan.

Staatssecretaris Kerber heeft al wel gereageerd op het artikel in Die Welt. De e-mails moeten niet gezien worden als een “allesomvattende theoretische verhandeling”, zegt hij in Die Welt. Hij zegt dat ze “voor de opgave stonden om een worstcasescenario te verhinderen”.

De oppositie eist opheldering van Seehofer. Het kan niet zo zijn dat de politiek “meningen op bestelling” van de wetenschap krijgt, zegt fractievoorzitter van Die Linke Dietmar Bartsch in Die Welt. Daarmee bewijzen de politiek en de wetenschap elkaar volgens hem een slechte dienst, omdat het vertrouwen in de wetenschap wordt beschadigd.

De liberale partij FDP wil morgen in de commissie binnenland van de Bondsdag toelichting van het ministerie. FDP-lid Konstantin Kuhle schrijft op Twitter dat het normaal is dat de wetenschap en de politiek ideeën uitwisselen, maar het kan niet zo zijn dat er “op maat gesneden” resultaten worden gepresenteerd, vindt hij.

Bron: https://nos.nl/artikel/2367971-duits-ministerie-schakelde-wetenschappers-in-om-corona-angst-op-te-wekken.html

Imagine a deaf, blind person who only has his sense of touch available to learn about his surroundings. But it gets worse than that. This person can only feel his surrounding by using a needle. He holds the needle and rubs its tip over the surfaces of objects around him. The tip of that needle is his only window into the world. That tiny needle tip is his only source of information about the entire universe.

So imagine our surprise when this man tries to tell us about the nature of reality. Imagine our confusion as he explains to us what “it all means.” Imagine our amusement when he insists that the only things that exist in the world are what he can feel through his needle.

Now imagine that instead of this needle, the man has to use a small piece of thread to feel out his environment by dragging the thread over surrounding objects. That will give you a more accurate understanding of the scope of scientific inquiry.

Consider that human beings are only privy to a very small sliver of the electromagnetic spectrum, i.e., visible light, that we perceive with our eyes. Of course, due to relatively modern technology, we can detect other kinds of electromagnetic radiation that our ancestors had no idea about, e.g., infrared, ultraviolet, x-rays, gamma rays, etc. What makes us think that there aren’t other “channels” of information that we as of yet, due to current technological limitations for example, have no idea about?

Just considering our faculties of perception, there is simply no way for us to know what we don’t know. If we get lucky, we might stumble upon something. But considering the vastness of the universe (the piece of it that we even know about, at least) and the fact that even so much of our own tiny planet has yet to be explored, there is plenty to suggest that we are in the dark on a whole lot.

Now consider our mental capacity. Perception, after all, is inexorably connected to the brain’s ability to “process” sensory information. And that “processing” is a prerequisite for our ability to consciously register that information. What if our brains can’t “see” certain things that our sensory organs nonetheless pick up? Again, there is no way to tell for sure because we cannot, as it were, step “outside” of our brains to see what we’re missing.

The ironic thing is that science itself implicitly acknowledges these extreme limitations. According to scientific consensus, after all, we are nothing but evolved apes. Our perceptual and cognitive capacities, we are told, are suited for finding edible fruit in trees and getting the best hairy body to mate with. Yet, somehow those functions of day-to-day ape-hood are also amenable to probing the depths of the universe, pondering what it all means, and waxing poetic about everything from human nature to the biological origins of morality.

You’ll have to forgive me for chuckling in the face of such blind hubris.

Bron: https://muslimskeptic.com/2017/06/08/1016/

Stelt u zich eens voor, een blind en doof persoon die alleen beschikking heeft over zijn tastzin om over zijn omgeving te leren. Of nog erger. Deze persoon kan zijn omgeving alleen maar voelen met behulp van een naald. Hij houdt de naald vast en wrijft haar punt over de oppervlakken van de voorwerpen. De punt van de naald is zijn enige kijk op de wereld. Dat kleine naald is zijn enige bron van informatie over het gehele universum.

Dus stel je onze verbazing voor toen deze man ons probeerde over de aard van de werkelijkheid te vertellen. Stel je onze verwarring voor toen hij ons uitlegde wat “het allemaal betekent.” Stel je onze reactie voor toen hij aanhield dat de enige dingen die in de wereld bestaan zijn wat hij door zijn naald kan voelen.

Stel je nu voor dat in plaats van een naald, de man een klein stukje draad heeft om zijn omgeving te verkennen door het op en om de objecten te slepen. Dat geeft je een nauwkeuriger inzicht in hoe wetenschappelijk onderzoek wordt gedaan.

Bedenk dat de mens alleen deel uitmaakt van een zeer kleine splinter van het elektromagnetische spectrum, dat wil zeggen, zichtbaar licht, die we waarnemen met onze ogen. Natuurlijk, als gevolg van relatief moderne technologie, kunnen we andere vormen van elektromagnetische straling opsporen waar onze voorouders geen idee over hadden, bijvoorbeeld, infrarood, ultraviolet, x-stralen, gammastralen, etc. Waarom denken wij dan dat er geen andere sporen van stralen van informatie bestaan waar we tot nu toe, als gevolg van huidige technologische beperkingen, niets over weten?

Gezien onze talenten voor het waarnemen, is er gewoonweg geen manier voor ons om te weten wat we niet weten. Als we geluk hebben, kunnen we iets per ongeluk tegenkomen. Maar gezien de uitgestrektheid van het universum (tenminste, het stukje waar we vanaf weten) en het feit dat zo’n groot deel van onze eigen kleine planeet nog moet worden onderzocht, is het genoeg om aan te nemen dat er een heleboel nog in het duister ligt waar wij niets vanaf weten.

Denk nu eens aan onze mentale capaciteit. Waarneming, is immers onverbiddelijk verbonden met het vermogen van de hersenen om zintuiglijke informatie te ‘produceren’. En dit “produceren” is een eerste vereiste voor ons vermogen om die informatie bewust te registreren. Wat als onze hersenen niet kunnen “zien” wat bepaalde dingen onze zintuigen wel halen? Nogmaals, er is geen manier om dit met zekerheid te zeggen, want we kunnen niet als het ware naar “buiten” stappen uit onze hersenen om te zien wat zij missen.

Het ironische is dat de wetenschap zelf impliciet deze extreme beperkingen erkent. Volgens wetenschappelijke consensus, zijn we immers niets anders dan geëvolueerde apen. Onze perceptuele en cognitieve capaciteiten, zijn geschikt voor het vinden van eetbare vruchten in de bomen en het krijgen van de beste harige lichaam om mee te paren, wordt ons verteld. Maar toch, op een of andere manier kunnen die functies van de dag-tot-dag aap-zijn vatbaar zijn voor het onderzoeken van de diepten van het heelal, nadenken wat het allemaal betekent, en filosoferen over alles, van de menselijke natuur tot de biologische oorsprong van de zedelijkheid.

Je moet me vergeven voor het grinniken in het gezicht van een dergelijke blind hoogmoed.

Because string theory is supposedly the ‘only game in town’ capable of unifying the four fundamental forces, they believe that it must contain a grain of truth even though it relies on extra dimensions that we can never observe.

Bron: https://www.nature.com/news/scientific-method-defend-the-integrity-of-physics-1.16535

Time to talk about one of my pet issues of concern: string theory.

String theory doesn’t work, after decades of work by the world’s top physicists. At this point, even many mainstream physicists will admit it (most of them privately). They will justify it by saying things like “We need to keep working on it” or “It’s the only thing we have” (of course, if you don’t look for another theory, you’re not going to find it).

Which begs two obvious questions: why doesn’t string theory work? Why does it remain practically the only mainstream theory when it hasn’t worked for decades? I have my own theory, which I can’t prove, but which makes sense of the facts as we have them: string theory is Atheist Epicycles.

You see, string theory presupposes a multiverse, and a multiverse seems to be the only way to make sense, from an atheist perspective, of the fact that the Universe really (really really) looks like it’s fine-tuned for human life. And that makes people really uncomfortable, and so they look for a theory that validates atheism. I’m arguing that the phenomenon is unconscious or semi-conscious in most cases, but these forces of the human mind are powerful!

(Anecdotally, certainly, the power of denial displayed by many atheists towards those coincidences of life that seem to suggest an organizing intelligence at work in the Universe is quite impressive.)

There’s another, related problem with the multiverse, which is that it’s not a falsifiable theory, which would make it, strictly speaking, unscientific (i.e., “not even wrong”). That this project has nonetheless occupied the time of countless serious scientists for decades is hard to make sense of unless you understand it as a fundamentally fideistic project.

Again, mainstream physicists will admit this. The leading French cosmologist and philosopher Aurélien Barrau has said, essentially, yes, string theory doesn’t work with the scientific method, so we should…look for alternatives to the scientific method. (I interviewed him about this, I am not making it up!)

Again: when a scientist says, I have to choose between my theory and the scientific method, so I choose the theory, we have to conclude that something significant and alarming is going on, and something that (almost tautologically) has more to do with faith than science.

So if string theory is a fideistic project to vindicate atheism, and ignore the scientific method in the process if need be, reasonable people should conclude that not only it doesn’t work, but can’t work in principle, and should be abandoned.

So why don’t we?
By the way: this isn’t just a theoretical problem (no pun intended). As Eric R. Weinstein and others have pointed out, many of the great technological innovations of the first half of the 20th century ultimately descend from the late 19th-early 20th c advances in theoretical physics. Since roughly the 1970s, the physics community has embarked on the string theory project; meanwhile, since roughly the 1970s, technological progress has basically crawled to a standstill. It’s not crazy to suppose that these two phenomena are linked.

The problem here is that if you kick metaphysics out the front door, it will climb in through the back window.

In contrast to the Atheist Epicycles, a noteworthy thing I’ve noticed is that the few brave physicists who have put forward alternative theories to string theory have been guided by the idea of Beauty. They ask: “What would be the most beautiful theory?” and then try to work out the math.

This idea–that the most beautiful theory must also be the best theory–has for centuries guided the most brilliant scientific minds and has very often been vindicated by the experimental standard by which, ultimately, scientific theories must be judged.

But this fruitful idea is also a dangerous idea since, logically, the idea that Beauty is convertible with Truth seems to imply that the Universe is animated by an intelligence; not just an intelligence, but a rational intelligence, and not just a rational intelligence but a creative and rational intelligence.

If it’s true that this idea is particularly fruitful (which, certainly historically and empirically, it seems to be), and if it’s true that many or most scientists forbid themselves to think this thought (as the mainly religious, or at least theistic/deistic, scientists of centuries past did not) for fideistic reasons, then we should expect the progress of science to slow down.

And so we arrive at a delicious paradox: getting faith out of science has brought in a much more damaging fideistic faith.

And a realization that science is not neutral. The process by which experiments answer the questions that theory poses may be “neutral”, but you’re not going to get answers to questions you don’t ask, and the process by which we come up with which questions to ask is not and cannot be neutral; it is inevitably bound up with psychology, shared cultural assumptions, even if they are only implicit and unconscious (and the blinders are all the more effective when they are implicit and unconscious).

Asking the question: “What would it mean if the Universe was purely meaningless?” has produced garbage, and yet we press on. There’s at least some grounds for asking “What would it mean if Beauty was Truth and Truth Beauty?” but we are afraid to ask.

Which would imply, in turn, that the idea that science is basically “functionally atheist”, one accepted by most mainstream religions is, like Newtonian physics, true in one context but not true in another.
And it might imply, also, that a shared cultural atheism is a dessicator of science, since it forbids asking fruitful questions, and perhaps that a shared religious culture is necessary for scientific progress. Maybe, maybe not.

It does seem to imply that the next Copernicus, if and when he comes, will be, like the historical Copernicus, a religious believer or at least some kind of theist.

Bron: https://threadreaderapp.com/thread/1338040788568031233.html

This most beautiful system of the sun, planets, and comets, could only proceed from the counsel and dominion of an intelligent Being. Atheism is so senseless and odious to mankind that it never had many professors.

• 

Roger Penrose heeft vandaag samen met twee andere wetenschappers de Nobelprijs voor Natuurkunde binnengesleept. Penrose krijgt de helft van de prijs toegekend voor zijn berekeningen die bewijzen dat zwarte gaten een direct gevolg zijn van Einsteins relativiteitstheorie.

Penrose is geen onbekende. We hebben hier al eens eerder aandacht besteed aan zijn werk. Hieronder komt o.a. zijn werk nog eens ter sprake:

“Als je vanuit het perspectief van een wetenschapper naar het universum kijkt, ziet het eruit alsof het wist dat we eraan zaten te komen. Er zijn 15 constanten; de zwaartekrachtconstante, verschillende constanten met betrekking tot de sterkte en zwakte van nucleaire krachten, etc. die zeer precieze waarden hebben. Als een van deze constanten er ook maar een paar miljoenste van een procent naast zou zitten, of in sommige gevallen een paar biljoenste van een procent, zou het universum niet zo zijn geworden als wij het nu zien. Materie zou zich niet samenvoegen, er zouden geen sterren, geen sterrenstelsels, geen planeten of mensen bestaan.”

Francis Collins

…………………….

“De fysische constanten van het universum zijn zodanig dat leven mogelijk is. Neem bijvoorbeeld de zwaartekracht. Als de zwaartekracht ook maar iets groter was geweest, dan zouden alle sterren blauwe reuzen zijn geweest en als ze maar iets kleiner was geweest, dan zouden alle sterren rode dwergen zijn. In beide gevallen zou leven in het universum onmogelijk zijn geweest. Iets soortgelijks geldt voor andere constanten; zo is de snelheid waarmee het universum uitdijt precies zo groot dat leven mogelijk is. Hoe groot de kans is dat een constante zodanig is dat leven mogelijk is verschilt per constante. Bij sommige is deze kans 1/10, bij andere 1/10 53. De kans dat alle constanten, de sterke en zwakke elektromagnetische krachten, koolstof- productie in sterren, de zwaartekracht, enz. allemaal goed zijn afgestemd om leven mogelijk te maken is verwaarloosbaar klein, ongeveer 1/10 100. Als naturalisme waar is, dan is het feit dat er leven is dus een astronomisch toevallig feit, terwijl het theïsme een goede verklaring heeft: God zelf is een levende God en de kans is groot dat hij in zijn goedheid leven zal scheppen, hoewel de kans natuurlijk ook weer niet 1 is, gegeven het feit dat God vrij is het leven al dan niet te scheppen.”

Rik Peels

“Verbazingwekkende fijn-afstemming treedt op in de wetten die deze complexiteit mogelijk maken. Realisatie van de complexiteit van wat verwezenlijkt werd maakt het moeilijk om niet het woord “wonderbaarlijk” te gebruiken zonder een positie in te nemen over de ontologische status van dat woord.”

George Ellis

“We zijn, naar astronomische maatstaven, een verwende, vertroetelde, gekoesterde groep wezens. …Als het heelal niet was gemaakt met de meest veeleisende precisie konden we nooit ontstaan zijn. Het is mijn mening dat deze omstandigheden aantonen dat het universum geschapen is voor de mens om in te leven.”

John A. O’Keefe

“Wanneer [we] geconfronteerd [worden] met de orde en de schoonheid van het heelal en de vreemde toevalligheden van de natuur, is het erg verleidelijk om de geloofssprong van wetenschap naar religie te maken. Ik weet zeker dat veel natuurkundigen dat willen. Ik wens alleen dat ze het eens zouden toegeven.”

Tony Rothman

“Er is voor mij krachtig bewijs dat er iets aan de hand is achter dit alles. …Het lijkt alsof iemand de nummers van de natuur heeft fijn-afgestemd om het Universum te maken. …De indruk van ontwerp is overweldigend”.

Paul Davies

“De wetten van de wetenschap, zoals we die op dit moment kennen, bevatten vele fundamentele nummers, zoals de grootte van de elektrische lading van het elektron en de verhouding van de massas van het proton en het elektron. … Het opmerkelijk feit is dat de waarden van deze getallen zeer fijn afgesteld lijken te zijn, om de ontwikkeling van het leven mogelijk maken.”

Stephen Hawking

Fijn-afstemming is on-controversieel en goed onderzocht. De fysica zit vol met voorbeelden van fijn-afstemming. Voor we enkele voorbeelden zien, is het belangrijk om even ter vergelijking, enkele grote getallen te bekijken, om de waanzinnige precisie van de fijn-afstemming in perspectief te brengen.

Het aantal seconden in de volledige geschiedenis van het universum komt neer op 10^17, dat is 1 gevolgd door 17 nullen: 100,000,000,000,000,000. Het aantal elementaire deeltjes in het volledig gekende universum wordt geschat op 10^80, dat is 1 gevolgd door 80 nullen. Deze getallen zijn zo hoog dat men ze eigenlijk niet kan vatten.

Met die nummers in het achterhoofd, onderzoeken we de volgende voorbeelden van fijn-afstemming. De zogenaamde zwakke kernkracht, één van de vier fundamentele krachten van de natuur, die opereert binnen de nucleus van een atoom, is zo fijn afgestemd dat een verandering in z’n waarde met één op 10^100, een leven-toelaatbaar universum zou hebben tegengehouden! In dezelfde lijn zou een verandering in de waarde van de zogenaamde kosmologische constante, die de versnelling van het universum veroorzaakt, met als weinig als één op 10^120 het universum niet-leven-toelaatbaar gemaakt hebben.

De fijn afstemming van het entropie-gehalte waarmee het universum begon is nog waanzinniger. Roger Penrose heeft de kans uitgerekend voor het toevallig in het juiste bereik vallen van het entropie-gehalte. Deze kans is gelijk aan één op 10^10^(123), een getal dat zo absurd groot is, dat astronomisch een serieuze understatement zou zijn.

De fijn-afstemming valt buiten het menselijk bevattingsvermogen. Een accuraatheid van zelfs maar één op 10^60 komt op hetzelfde neer als een kogel afvuren naar de ander kant van het universum, 20 miljard lichtjaar ver weg, om een doelwit van drie centimeter te raken. De kans om leven te late ontstaan is werkelijk duizelingwekkend klein, we hebben al moeite om er ons een voorstelling van te maken. De voorbeelden van fijn-afstemming zijn zo talrijk en zo gevarieerd, dat dit om een verklaring schreeuwt.

Dan hebben we het nog niet over de andere vormen van fijn-afstemming die minder fundamenteel zijn en moeilijker kwantificeerbaar. Toch wijzen ze in dezelfde richting. De documentaire ‘The Priviliged Planet’ brengt deze vorm van fijn-afstemming zeer mooi in beeld.

“[W]etenschappelijke ontdekkingen bevestigen dat de Aarde in extreem zeldzame omstandigheden verkeert, die het mogelijk maken om leven te ondersteunen, ook al is de overgrote meerderheid van het universum onbewoonbaar. Laten we even stilstaan ​​bij een paar voorbeelden:

1. Het leven moet zich in het juiste type melkwegstelsel bevinden. Van de drie soorten sterrenstelsels, kunnen alleen spiraalstelsels (zoals de Melkweg) leven ondersteunen.
2. Het leven moet zich ook op de juiste locatie in de Melkweg bevinden. Wij zijn juist op de goede plaats gelegen in de Melkweg om schadelijke straling te vermijden.
3. Het leven moet het juiste type van ster hebben. Terwijl de meeste sterren te groot zijn, te helder, of te instabiel voor het leven, heeft onze zon precies de juiste grootte en leeftijd. Er is een tijdsvenster waarin een zon complex leven kan ondersteunen. De zon mag niet te jong of te oud zijn.
4. Het leven moet de juiste relatie tot zijn ster hebben. Als de aarde iets dichter of verder van de zon zou zijn, dan zou water ofwel bevriezen of verdampen, waardoor de Aarde onbewoonbaar wordt voor complex leven.
5. Het leven heeft omringende planeten nodig voor bescherming. Een bewoonbare planeet moet grote omliggende hemellichamen (zoals Jupiter en Uranus) hebben, om het te beschermen tegen inkomende kometen.
6. Het leven vereist het juiste type van maan. Als de aarde niet een maan, van de juiste grootte en gelegen op de juiste afstand, had, zou de aarde onbewoonbaar zijn. De maan stabiliseert de kanteling van de aarde, het voorkomen van extreme temperaturen en dus het creëren van een stabiele, levensvriendelijke omgeving.”

Jay W. Richards