More than a year into the pandemic, some people prefer to keep wearing their face mask – even outdoors in public.

She’s been fully vaccinated for three weeks, but Francesca, a 46-year-old professor, does not plan to abandon the face mask that she’s come to view as a kind of “invisibility cloak” just yet.

“Maybe it’s because I’m a New Yorker or maybe it’s because I always feel like I have to present my best self to the world, but it has been such a relief to feel anonymous,” she said. “It’s like having a force field around me that says ‘don’t see me’.”

Francesca is not alone. After more than a year of the coronavirus pandemic, some people – especially some women – are reluctant to give up the pieces of cloth that serve as a potent symbol of our changed reality.

Whether and when to wear a face mask has been one of the most fraught and divisive debates of the pandemic, from the early days of (bad) expert advice against masking, to the anti-masker protests of summer 2020, and the current, oddly angry public debates about when people should stop wearing masks outside.

US officials in recent weeks have said that fully vaccinated Americans can go outdoors without a face mask, except in big crowds. But while Tucker Carlson on Fox News frames continued mask-wearing as child abuse, Emma Green in the Atlantic portrays liberals who remain very concerned about Covid as anti-science, and various pundits toss around accusations of “irrationality” or pandemic “addiction”, some people told the Guardian that they simply prefer wearing their face masks in public. It has nothing to do with being pro-science or anti-science, liberal or conservative, they said. Instead, it’s about the fact that there are more things that can hurt them than viruses, including the aggressive or unwelcome attention of other people – or even any attention at all.

“It’s a common consensus among my co-workers that we prefer not having customers see our faces,” said Becca Marshalla, 25, who works at a bookstore outside Chicago. “Oftentimes when a customer is being rude or saying off-color political things, I’m not allowed to grimace or ‘make a face’ because that will set them off. With a mask, I don’t have to smile at them or worry about keeping a neutral face.”

“I have had customers get very upset when I don’t smile at them,” she added. “I deal with anti-maskers constantly at work. They have threatened to hurt me, tried to get me fired, thrown things at me and yelled ‘fuck you’ in my face. If wearing a mask in the park separates me from them, I’m cool with that.”

Aimee, a 44-year-old screenwriter who lives in Los Angeles, said that wearing a mask in public even after she’s been vaccinated gives her a kind of “emotional freedom”. “I don’t want to feel the pressure of smiling at people to make sure everyone knows I’m ‘friendly’ and ‘likable’,” she said. “It’s almost like taking away the male gaze. There’s freedom in taking that power back.”

Bob Hall, a 75-year-old retired researcher in New Jersey with a self-described “naturally grim countenance [that] tends to be off-putting to others”, concurred. “In the United States there is an obligation to appear happy, and I get told to smile and ‘be happy’ a lot, which is very annoying,” he said. “The mask frees me from this.”

For Elizabeth, a 46-year-old tutor living near Atlanta, Georgia, the mask has accomplished for her social anxiety what years of therapy and medication have not: allowing her to feel comfortable while out in the world.

“I’m short and fat and if I don’t moisturize compulsively, my face is constantly flaking,” she said. “It’s easy to feel like I’m surrounded by mocking, disapproving eyes … Nothing has shielded me from the feeling of vulnerability like a mask has.”

Who has the right to exist in public without question is one of the constant, defining struggles of any society. For years, countries have debated and even banned Muslim women from wearing the niqab, a full-face veil, and women who wear the hijab, a head scarf, face high rates of discrimination. Some Muslim women told researcher Anna Piela that the pandemic allowed them to feel more comfortable adopting the niqab, which they had wanted to do before.

Early in the pandemic, many Asian Americans and Asian immigrants were among the first to adopt face masks, a decision that may have protected their health while simultaneously making them targets for racism. A year later, with coronavirus cases down but concerns about anti-Asian hate crimes much higher, some are looking to masks as a form of disguise.

“The night of the Atlanta murders, I was messaging with another Asian American friend and she mentioned making sure to wear sunglasses and a mask before she went out, just so that no one could see her eyes or nose and guess she’s Asian,” said Jane C Hu, a 34-year-old science journalist living in Seattle. “I definitely feel a sense of protection when no one can see my face.”

Jinghua, a 34-year-old non-binary writer living in Melbourne, Australia, said that masking had provided relief from being wrongly perceived “as a woman or a little boy” in public.

“I appreciated that I felt a bit more anonymous in a mask and more gender ambiguous,” they said. “After lockdown ended, it was confronting to go out and be exposed to all that offhand racism, sexism and misgendering from strangers again … Sometimes when I’m just going out to grab takeaway, I’ve enjoyed keeping the mask on even though it’s not really necessary here now.”

The sense of privacy that masks can provide in public is somewhat offset by the scrutiny some remote workers now feel when they’re at home, but working.

Hartley Miller, a 33-year-old tech worker in San Francisco, said that the past year of constant, camera-on Zoom calls has seriously exacerbated her body dysmorphia, a mental health condition that involves obsessive thinking about a perceived flaw in one’s appearance.

“I just stare at that little box with my face in it and pick apart my appearance,” she said, noting that her distress is affecting her job performance. “My double chin seems six times larger, my eye bags are too deep of a purple, etc … Even when there’s a heatwave and my apartment is close to 90 degrees, I’ll wear a turtleneck that I can pull up. I pack on thick makeup that makes my skin peel.”

Going out in public with a black surgical mask that covers her chin and sunglasses that cover her eye bags provides Miller with an escape from that sense of scrutiny.

“I 10,000% plan on wearing it for the foreseeable future,” she said. “After a full work day of worrying and not being able to focus on my actual job, it just feels nice to blend in. Simply put, I’m sick of being perceived.”

Bron: https://www.theguardian.com/us-news/2021/may/10/the-people-who-want-to-keep-masking-its-like-an-invisibility-cloak

Op ruim 3000 kilometer van ons land vallen bommen van Hamas op Tel Aviv en die van het Israëlische leger op de Gazastrook. Een conflict dat al decennialang speelt. Steeds meer Nederlanders mengen zich nu ook in de discussie over het conflict, onder wie influencers op social media en steunen steeds vaker openlijk de Palestijnen.

“Ik ben zeer bezorgd over het aanhoudende geweld in Israël en Gaza”, twitterde demissionair minister-president Mark Rutte vrijdag nog. “Het is onacceptabel dat Hamas willekeurig raketten op de burgerbevolking afvuurt. Nederland steunt het recht van Israël op zelfverdediging, binnen de grenzen van het internationaal recht en proportionaliteit.”

Onderzoeker Peter Malcontent van de Universiteit Utrecht legt uit dat de reactie van Rutte al decennialang typerend is voor de houding van de Nederlandse overheid: “Sinds de jaren vijftig is onze overheid pro-Israël en een van de meest pro-Israëlische landen van heel Europa.”

Toch ziet hij een opvallende, groeiende trend. “Je ziet echt een verschuiving ontstaan bij de nieuwe generatie in hoe zij kijken naar dit conflict.”

Steeds meer Nederlanders uiten daarin hun steun aan de Palestijnen. Volgens Malcontent zijn daar drie belangrijke redenen voor.

Ten eerste zijn er steeds meer Nederlanders met een migratie-achtergrond in ons land. Zij voelen zich vaak op cultureel, ideologisch of religieus vlak verbonden met de Palestijnen.

Daarnaast hebben steeds meer mensen moeite om het geweld van Israël goed te praten. “Een staat mag zich verdedigen en tot op zekere hoogte ook geweld gebruiken, maar mensen ervaren het geweld als disproportioneel.”

Volgens Malcontent komt dit vooral door de media. Van beide kanten worden er raketten op elkaar afgevuurd. Maar beelden van onschuldige Palestijnse burgerslachtoffers op 3000 kilometer afstand maken veel indruk bij mensen. “De gemiddelde Nederlander heeft niet zoveel met Palestijnen, maar ze zijn tegen het geweld dat gebruikt wordt.” En uiten hun mening hierover via social media. Vaak wordt ook het geweld vanuit de Palestijnse kant tegen Israel veroordeeld.

Erwin van Veen, deskundige bij het Clingendael Instituut, voegt daaraan toe: “Bij elk conflict vallen slachtoffers. Aan beide kanten. Maar er zijn nu zeker vijftien keer meer Palestijnse doden dan Israëlische. Zoveel geweld in combinatie met gezinnen die hun huis uitgezet worden en de dagelijkse vernederingen die veel Palestijnen elke dag moeten ondergaan, levert dat steeds meer verontwaardiging op. Ook in ons land.”

Als derde reden noemt Malcontent het feit dat jongere generaties steeds minder schuldgevoel hebben over de Holocaust en het grote aantal Nederlandse Joden dat toen is vermoord. “De oorlog is steeds verder van ons af komen te staan”.

Midden-Oostendeskundige Bertus Hendriks herkent de trend ook. “De grote moslimminderheid in ons land is niet grootgebracht met de Tweede Wereldoorlog-bagage. En dus ook niet met de manier waarop de meeste Nederlanders dat vroeger mee hebben gekregen.” Het is dus niet verrassend dat zij eerder gevoelig zijn voor wat zij zien van het leed en de ongelijkheid waar Palestijnen uit de Gazastrook mee te maken hebben.

Met name vanuit de christelijke hoeken hebben mensen een meer pro-Israëlische houding. Zij zien de terugkeer van Israël naar het gebied Palestina, als de terugkeer van Israël naar het beloofde land zoals omschreven in de bijbel.

Deze groep is soms wat minder zichtbaar, maar dat betekent niet dat ze ondervertegenwoordigd zijn. “Hun netwerk in Den Haag is heel goed.”

Bron: https://www.rtlnieuws.nl/nieuws/nederland/artikel/5231216/steeds-meer-nederlanders-klaar-met-israel

Israel has been building nuclear weapons for 30 years. The Jews understand what passive and powerless acceptance of doom has meant for them in the past, and they have ensured against it. Masada was not an example to follow—it hurt the Romans not a whit, but Samson in Gaza? What would serve the Jew-hating world better in repayment for thousands of years of massacres but a Nuclear Winter. Or invite all those tut-tutting European statesmen and peace activists to join us in the ovens? For the first time in history, a people facing extermination while the world either cackles or looks away—unlike the Armenians, Tibetans, World War II European Jews or Rwandans—have the power to destroy the world. The ultimate justice?

Rosenbaum writes in his 2012 book How the End Begins: The Road to a Nuclear World War III that, in his opinion, in the “aftermath of a second Holocaust”, Israel could “bring down the pillars of the world (attack Moscow and European capitals for instance)” as well as the “holy places of Islam.” He writes that “abandonment of proportionality is the essence” of the Samson Option.

Van Creveld was quoted in David Hirst’s The Gun and the Olive Branch (2003) as saying:

We possess several hundred atomic warheads and rockets and can launch them at targets in all directions, perhaps even at Rome. Most European capitals are targets for our air force. Let me quote General Moshe Dayan: ‘Israel must be like a mad dog, too dangerous to bother.’ I consider it all hopeless at this point. We shall have to try to prevent things from coming to that, if at all possible. Our armed forces, however, are not the thirtieth strongest in the world, but rather the second or third. We have the capability to take the world down with us. And I can assure you that that will happen before Israel goes under.

Israeli poet and Holocaust survivor Itamar Yaoz-Kest published a poem entitled “The Right to Exist: a Poem-Letter to the German Author” which addresses Grass by name. It contains the line: “If you force us yet again to descend from the face of the Earth to the depths of the Earth — let the Earth roll toward the Nothingness.” Jerusalem Post journalist Gil Ronen saw this poem as referring to the Samson Option, which he described as the strategy of using Israel’s nuclear weapons, “taking out Israel’s enemies with it, possibly causing irreparable damage to the entire world.”

Bron: https://en.wikipedia.org/wiki/Samson_Option

Ik hoorde eens een islamitische prediker het volgende voorbeeld geven: stel dat je als westerse vrouw tussen inheemse stammen gaat leven die naakt rondlopen. En dan gaan ze jou voor barbaar uitmaken omdat je als westerse vrouw een t-shirt en broek aan hebt: “word je gedwongen door je man om er zo bij te lopen?!”.

Dit is wat sommige westerlingen doen tegen moslima’s die zich bedekken.

Meestal zijn het mannelijke westerlingen die zich zo uitlaten. En dan geven ze de islamitische man de schuld. Het is namelijk onmogelijk dat vrouwen zelf ervoor kiezen om zich te bedekken. Dit soort feministische mannen plaatsen de vrouw op een voetstuk en geven altijd hun mede-mannen de schuld geven, om te scoren bij de vrouwen, niet wetende dat ze zich hierdoor lelijker maken in de ogen van veel vrouwen.

Het voorbeeld dat die prediker gaf heb ik zelfs gezien in een Nederlands Tv-programma (Groeten uit de Rimboe). Een Nederlandse vrouw verbleef een aantal weken bij de Himba-stam in Namibië, waar vrouwen met blote borsten rondlopen. Na een aantal dagen zeiden de Himba-vrouwen tegen de Nederlandse vrouw: “Waarom verberg je je borsten?” “Laat ze zien”, enz. Ze probeerden zelfs plagerig haar t-shirt uit te trekken waar de vrouw zich tegen verzette.

Denk daarom eerst twee keer na voordat je een moslima aanspreekt op haar kleding.

Op 13 april begon de ramadan, de vastenmaand voor moslims. En dat vasten goed voor je is, wisten we al. Maar door onderzoek van het Erasmus MC in Rotterdam weten we nu ook waarom dat zo is. Zo zou het goed zijn voor zowel de darmen als de lever. Is het daarom een goed idee om heel Nederland mee te laten doen aan de vastenmaand?

Tijdens de ramadan vasten moslims gedurende de dag en wordt er gegeten na zonsondergang, zowel ’s ochtends vroeg als ’s avonds laat. En dat blijkt dus best gezond te zijn. “Dat een tijdje vasten goed voor de gezondheid is, weten we al jaren. Maar dankzij dit onderzoek weten we nu ook hoe dat komt”, vertelt Maikel Peppelenbosch, hoogleraar maag-lever en darmziekten van het Erasmus MC aan EditieNL.

In de periode van 2016 tot 2018 werden meerdere moslims onderzocht tijdens de ramadan. “Wat we hebben ontdekt is dat tijdens het vasten de samenstelling van de darmbacteriën in de darmen verandert.” En ook op andere delen van het lichaam heeft de vastenmaand een positief effect. “De lever functioneert beter, de bloedsuikerspiegel ziet er beter uit en je kunt gewicht verliezen.”

Bij het onderzoek werd ontdekt dat tijdens het vasten het aantal butyraat producerende bacteriën in de darmen toeneemt. Dit vetzuur bevordert de werking van het spijsverteringssysteem.

Bron: https://www.rtlnieuws.nl/editienl/artikel/5226842/ramadan-gezond-vastenmaand-positief-voor-hele-lichaam

Note: dit artikel is 20 jaar oud.

Van de Ven: ,,De islam heeft gewoon bepaalde grenzen. Als je daarbuiten staat, kun je wel schreeuwen ‘ik sta nog in de islam’, maar dan zet je jezelf voor schut.”

De laatste tijd voelt Van de Ven zich steeds verder van Nederland vervreemd. ,,Ik heb na de kwestie-El Moumni en 11 september het gevoel: ik hoor hier niet thuis. Die twee dingen komen op hetzelfde neer: neem aan wat wij zeggen of anders duwen we het door je strot. Met bommen of met vervolging. Ik walg van de schijnheiligheid. Ik weet dat heel veel moslims er nou zo over denken, dat ze walgen van deze toestand. Er lopen echt veel boze jongeren rond.”

,,Als mensen zeggen ‘terrorisme wordt aangepakt’ terwijl er in Irak de afgelopen jaren anderhalf miljoen mensen zijn gestorven, denk ik: begin bij de grootste terroristen, Amerika, Israël en Engeland. Ik walg echt van de dubbele maatstaven. Ik denk dat Amerika juist weer heeft gereageerd op de manier waarmee ze vijanden hebben gekweekt, waardoor misschien 11 september is veroorzaakt.”

,,Voor ons was Afghanistan het ideaal. Iemand die de sharia, de staatsinrichting volgens de islamitische wetten, afschaft, is een ongelovige. De Taliban stelden de sharia juist in. Ik denk daarom dat niet één moslim gelooft dat Amerika geen oorlog voert tegen de islam. Islam is niet vijf keer per dag bidden en verder zoals iedereen zijn. Islam is de staat inrichten volgens de sharia.”

,De wereld verenigt zich tegen ons. Dat is het gevoel dat nou heerst. Wij zien het zo, de jongeren waar ik veel contact mee heb en de kringen waarin ik verkeer: de joden tellen misschien zes miljoen zielen en hebben een eigen staat. Moslims zijn anderhalf miljard personen, maar hebben geen eigen staat. Zelfs in onze eigen landen zoals Algerije en Egypte, worden we vervolgd.”

Nederland verlaat hij sowieso. ,,Je hebt de keus tussen de kanker en de griep. Nederland is voor mij de kanker. Moslimlanden zijn misschien niet helemaal perfect, maar je hebt er als moslim in ieder geval veel meer vrijheid.”

Van de Ven vond Saoedi-Arabië nog te slordig in de omgang met de islam. ,,Al voer je negentig procent van de sharia uit en tien procent niet, dan ben je nog een ongelovige.”

Bin Ladens opmerking dat in Nederland dankzij de aanslagen op de VS velen de islam aanvaarden, verbaast Van de Ven niet. ,,Ik merk dat de laatste weken steeds meer mensen me benaderen. Ik zie in Nederland wekelijks mensen moslim worden, omdat ik dan vaak word gebeld of gemaild: kun je die persoon helpen? De laatste tijd veel jongeren. Ze zijn zo rond de twintig en kiezen er heel bewust voor. Het is een feit dat als de islam slecht in het nieuws komt, er meer mensen moslim worden. Net als ik door de Golfoorlog.”

Dat de islam slecht bekendstaat, heeft volgens Van de Ven twee redenen. ,,Moslims geven vaak zelf het verkeerde voorbeeld. Ga maar kijken in de gevangenissen, een groot deel van de gevangenen zijn onze jongeren. Als ze de islam hadden gevolgd, waren ze daar niet terechtgekomen, bijvoorbeeld door drugs. Maar westerse media gebruiken media ook als wapen in de strijd tegen de islam. Dat klinkt misschien paranoïde, maar het is gewoon een feit dat bepaalde lobby’s in Amerika kranten bezitten en nieuwsmedia. Ik bedoel de joodse lobby, ja.”

,,Ik hoor vaak dat ik een voorbeeld ben. In het land der blinden is eenoog koning. Ik beheers de basiskennis die elke moslim hoort te kennen, maar omdat bijna niemand die heeft, wordt tegen mij opgekeken.”

Bron: https://www.trouw.nl/nieuws/jonge-fundamenten~b19108c4/

NBA-superster Stephen Jackson heeft de keuze gemaakt om zich tot de Islam te bekeren. De basketballer stelt zich te hebben bekeerd na de dood van zijn vriend George Floyd.

Stephen Jackson is 42 jaar oud en kondigde zijn bekering tot de Islam zelf aan via zijn Instagram account. Hij bekeerde zich op 6 januari en deelde video’s van het moment waarop hij de Sjahada uitsprak. Dat gebeurde in aanwezigheid van twee getuigen, waaronder de imam van de moskee van Philadelphia.

“Het is één van de beste dagen van mijn leven”, verklaarde de voormalige basketballer van San Antonio. In een interview met Religion News Service vertelde hij ook dat hij al maanden de Islam bestudeerde maar dat hij al jaren heel dicht bij het islamitisch geloof was. Hij besloot zich te bekeren na het overlijden van zijn vriend George Floyd, die hij zijn “tweelingbroer” noemt.

Jackson speelde veertien jaar lang voor de grootste basketbalclubs uit het NBA-kampioenschap. Hij won het kampioenschap met San Antonio Spurs in 2003 en maakte in 2015 een einde aan zijn carrière.

Bron: https://www.bladna.nl/nba-superster-bekering-islam,34707.html

De Russische oppositieleider Aleksej Navalny wil de gevangenis waar hij in zit aanklagen voor het achterhouden van de Koran. Hij wil het islamitische boek lezen, maar dat zou niet mogen.

Navalny werd in februari veroordeeld tot 2,5 jaar cel in een strafkamp. Twee weken geleden ging hij in hongerstaking omdat hij niet de zorg zou krijgen die hij nodig heeft. Volgens zijn advocaten zou hij namelijk ernstig ziek zijn. Nu kondigt de 44-jarige politicus aan een aanklacht in te willen dienen tegen de gevangenisautoriteiten.

De Kremlin-criticus, die zelf christelijk is, schrijft op sociale media dat de autoriteiten hem zijn Koran niet willen geven. “Als je moet aanklagen voor het recht om te lezen, zal ik een aanklacht indienen”, laat hij via sociale media weten.

Het grondig bestuderen en begrijpen van de Koran is een van de doelen die Navalny heeft gesteld voor zijn persoonlijke ontwikkeling in gevangenschap. “Ik realiseerde mij dat in mijn ontwikkeling als christen ook een studie van de Koran is vereist.” Hij laat overigens ook weten de Koran al een keer te hebben gelezen.

Bron: https://www.hln.be/buitenland/navalny-krijgt-geen-koran-en-wil-gevangenis-aanklagen~a454e8c8/

Het huwelijk tussen de Profeet (salallaahoe ‘aleihie wa sellem) en de jonge ‘Aisha (radiyallaahoe ‘anhaa) is regelmatig het mikpunt van spot van islam-bashers. Sommige moslims wringen zich in onmogelijke bochten om de leeftijd van ‘Aisha op te rekken, maar dat is niet erg zinnig. Betrouwbare ahaadieth bevestigen dat ze negen jaar oud was toen ze daadwerkelijk (gehuwd) samen ging wonen met de Profeet (salallaahoe ‘aleihie wa sellem), en dus leggen we ons daar bij neer.

Ik ga hier niet allerlei rechtvaardigingen aanhalen voor het huwelijk, of de lezer wijzen op de wijsheid hierachter. Daarover zijn door de jaren heen al vele artikels en lezingen verschenen.

Ik wens met name de discussie te voeren over de titel “pedofiel” die aan onze geliefde Profeet wordt gegeven door deze tegenstanders. “Volgens de huidige maatstaven was jullie Profeet een pedofiel”, is een zin die ik de afgelopen jaren regelmatig heb gehoord, bijvoorbeeld van Hirsi Ali.

Volgens de huidige maatstaven… Of beter gezegd: volgens de huidige Nederlandse maatstaven. Niet volgens de Mekkaanse maatstaven van 1400 jaar geleden. Zijn tegenstanders deden er alles aan om zijn naam zwart te maken en tekortkomingen aan hem toe te kunnen schrijven. Ze noemden hem een “tovenaar”, een “bezetene” en een “leugenaar”. Maar niemand van Moehammed’s vijanden heeft hem ooit een “pedofiel” genoemd vanwege zijn huwelijk met ‘Aisha. ‘Aisha was biologisch gezien geslachtsrijp, dus atheïstische Darwinisten zouden sowieso geen probleem moeten hebben met zo’n huwelijk.

De Amerikaanse geschiedkundige en seksuoloog Vern Bullough schreef in zijn “Encyclopedia of Children and Childhood in History and Society” dat de leeftijd waarop iemand als meerderjarig werd gezien op seksueel gebied in de meeste traditionele samenlevingen afhing van wat normaal werd gevonden door de familie of de stam waartoe iemand behoorde. Vervolgens schrijft professor Bullough:

“In de meeste gevallen viel dit samen met tekenen van puberteit; menstruatie voor een vrouw en schaamhaar voor een man.”

In andere woorden: in veruit de meeste samenlevingen door de geschiedenis heen werd een meisje op huwbare leeftijd geacht vanaf haar eerste menstruatie.

Het huwelijk van de profeet (salallaahoe ‘aleihie wa sellem) met ‘Aishah was een huwelijk in de volste betekenis van het woord: een huwelijk van jaren, met liefde, respect en zorg, zoals uit ontelbare overleveringen blijkt. Dat is wat anders dan een pedofiel die in een speeltuin wat meisjes lokt met een zak snoep om ze vervolgens te kunnen misbruiken en weg te gooien als een vieze zakdoek.

En overigens was ze ook de enige maagd en het enige jonge meisje dat de Profeet huwde. Al zijn andere vrouwen waren weduwen en gescheiden vrouwen, en zijn eerste vrouw Khadidjah was zelfs ouder dan hij. Dat past niet bepaald in het patroon van een pedofiel.

Maar laten we terugkeren naar de zinsede:”volgens de huidige maatstaven…” Of:”de huidige Nederlandse maatstaven”. Wat betekenen de maatstaven eigenlijk van een bepaald volk in een bepaalde tijd? Zijn die maatstaven de maatstaf voor wat beschaving is en wat niet? Wat normaal is en wat niet? Om antwoord te geven op die vraag, lijkt het me handig eens te kijken naar wat voorbeelden:

Volgens de Katholieke maatstaven van 1633 was Galileo een ketterse crimineel. Maar was hij ook daadwerkelijk een ketterse crimineel, of alleen volgens de Katholieke maatstaven van 1633?

Volgens de Nederlandse maatstaven van 1875 waren de Atjehers maar heidense honden, en zouden Paul de Leeuw en Gordon gewoon als geesteszieke schandknapen in een klooster worden opgesloten.

Volgens de Zuid-Afrikaanse maatstaven van 1964 was Nelson Mandela een terrorist.

Volgens de Britse maatstaven van 1922 was Mahatma Gandhi een oproerkraaier die achter tralies moest, en volgens de maatstaven van Alabama of Mississippi van 1915 moest een Afro-Amerikaan die een blank meisje kuste gewoon aan een boom worden opgeknoopt.

Volgens Japanse maatstaven is het snuiten van je neus in het openbaar enorm onbeleefd, en volgens Tjechische maatstaven is het normaal om om Paasmaandag vrouwen op straat te slaan met wilgentakken. En volgens de maatstaven van sommige Indianenstammen in Venezuela en Brazilië is het normaal om de as van je overleden familielid op te drinken. En volgens de maatstaven van de Ndani-stam uit West-Papua is het normaal om een vinger af te hakken wanneer je rouwt om de dood van een geliefde. O Nederlander, schaam jij je niet dat jij dit allemaal niet doet? Ben jij een barbaar ofzo?! Als jij de maatstaven van een bepaald volk (jouw volk) in een bepaalde tijd (jouw tijd) als maatstaf neemt voor wat normaal is en anderen te beoordelen, wees dan niet verbaasd wanneer anderen dat ook op jou toepassen. Volgens Afghaanse maatstaven zijn veel Nederlandse meisjes maar losbandige dellen. En volgens de Nederlandse maatstaven uit 2099 waren jullie misschien wel allemaal compleet gestoord en schaamteloos daar in 2021. Wie weet. Dat terwijl jullie jezelf nu op de borst kloppen voor de door jullie zelf bepaalde maatstaven. Iets wat jullie opa’s en jullie opa’s opa’s in hun eigen tijd overigens ook deden met hun eigen maatstaven, dat kan ik je op een briefje meegeven.

Volgens de maatstaven van de jaren ’40 was de Boeing 314 het modernste en fijnste vliegtuig dat er bestond. Sterker nog: het was het moderne vliegtuig van een trotse, Amerikaanse president. Maar volgens de maatstaven van 2021 is het maar een onveilig, oud, langzaam, energie-slurpend stuk blik.

Volgens de Duitse maatstaven doe je niets verkeerd wanneer je 140 km per uur rijdt op de snelweg, maar volgens Ijslandse maatstaven ben je dan een wegmisbruiker die een zeer fikse boete verdient. Het zou nergens op slaan wanneer je in Ijsland gearresteerd zou worden voor het rijden van 140 in Duitsland. Want de daad vond plaats in Duitsland, waar ze dat normaal vonden. Precies. En zo was ook het trouwen met hele jonge meisjes heel normaal in het Arabië van 1400 jaar geleden. Overigens niet alleen in Arabië; ook in Europa en Amerika kwamen tot 300 jaar geleden regelmatig zulke huwelijken voor. Kijk maar naar koning Richard II van Engeland, die in 1396 als 29-jarige man trouwde met de 7-jarige Isabella. Het volk was er maar wat blij mee, zo blijkt uit de verslagen. Niemand die met rotte tomaten langs de weg stond en “pedofiel” riep. In de Amerikaanse staat Virginia trouwde Mary Hathaway in 1689 op 9-jarige leeftijd met William Williams. Zelfs nog zo laat als 1880 was een meisje in de Amerikaanse staat Delaware meerderjarig op seksueel gebied vanaf haar 7e verjaardag! Daar kun je nu wel iemand op veroordelen, maar dan doe je hetzelfde als die Ijslander die de Duitser veroordeelt die 140 reed op de Duitse autobahn.

U ziet wel: de maatstaven van een bepaalde tijd en plaats zijn erg relatief. Ja, ook uw Nederlandse maatstaven van 2021. Een discussie op deze wijze voeren is dan ook niet erg zinnig of constructief. Het is appels met peren vergelijken, en leidt alleen maar tot een verbreding van de kloven in onze samenleving.

Abdul-Jabbar van de Ven

Bron: https://www.facebook.com/abduljabbar.vandeven.5/posts/3015311375459089

Vanaf de veertiende eeuw liepen dames in Nederlanden geregeld rond in een zogeheten huik, een lange klokvormige en soms geplooide mouwloze mantel van wollen stof. Anders dan gewone mantels, werd deze huik op het hoofd gedragen. Wie een huik droeg die het gelaat vrijwel volledig bedekte, kwam soms in de problemen. Net als tegenwoordig gold er vroeger namelijk soms een verbod op gezichtsbedekkende kleding.

In oude boedelinventarissen wordt de huik geregeld vermeld en het kledingstuk is ook terug te vinden op veel schilderijen, prenten en tekeningen. Vermoed wordt dat de capevormige mantel vanuit Noord-Afrika en Andalusië naar de Nederlanden is overgewaaid, mogelijk ten tijde van de Kruistochten. Meestal was hij voetlang en gemaakt van donkere lakense stof (geschoren wol). Eigenlijk was de huik een hoofddeksel, aangezien hij vast zat aan een hoedje met een houten knop. Daarmee kon men de huik ‘naar de wind zetten’.

Er is wel eens gesuggereerd dat de huik in onze contreien vooral populair werd dankzij de Kleine IJstijd (1570-1700). Gemiddeld lag de temperatuur in ons land in die periode één tot twee graden lager dan tegenwoordig. De mantel was inderdaad goed geschikt als het buiten koud en guur was. De drager kon zich immers vrijwel helemaal in de mantel verschuilen en was dan dus van top tot teen beschermd tegen de kou. Volgens historisch kleermaker Geeske Kruseman van Museum Het Leids Wevershuis werd de huik voor vrouwen in Nederlanden een symbool van degelijkheid. De mantel zelf was ook degelijk en ging vaak een leven lang mee. Helaas zijn er voor zover bekend echter geen huiken bewaard gebleven, hoewel er tienduizenden gemaakt moeten zijn. De huik was een soort ‘gelegenheidsdracht’. Het kledingstuk werd onder meer gedragen als men naar de markt, de kerk of een begrafenis ging. Vooral vrouwen uit de burgerij zouden de huik gedragen hebben.

Boedelinventarissen uit de eerste helft van de zeventiende eeuw tonen aan dat veel dames één of meerdere huiken in bezit hadden. Soms werd een ronde hoed bovenop de huik gedragen. Naast een zwaar Hollandse model bestond er een wat modieuzere Brabantse versie. Deze had een geplooide sluier en een hoedje met een pluim uit fluweel.

In de vijftiende en zestiende eeuw was het dragen van een huik soms niet toegestaan, vanwege lokale hoofddekselverboden. Na de inname van Den Briel in april 1572 door de geuzen bleef Amsterdam bijvoorbeeld nog zes jaar lang onder Spaansgezind bestuur. In die periode verkeerde de stad hierdoor in een groot isolement. Stadsarchief Amsterdam:

“De geïsoleerde positie van Amsterdam had ook gevolgen voor de bewegingsvrijheid van de eigen inwoners. Uit het besluit (de ‘resolutie’) van de vroedschap van 18 november 1572 blijkt dat mensen zonder toestemming van burgemeesters niet meer buiten de verste palen op het bevroren IJ mochten komen. Tegelijk werd aan vrouwen verboden om met ‘bedeckts hoofts’ de stad te verlaten: dit om identificatie mogelijk te maken. Droegen zij toch enige hoofdbedekking, zoals een huik (kapmantel), dan werd die in beslag genomen.”

In 1477 was er ook al eens een hoofddekselverbod in Amsterdam ingevoerd. En in 1564 gebeurde dit naar aanleiding van een inbraakgolf. De stadsbestuurders vonden het toen (begrijpelijk) een groot probleem dat inbrekers hun gezicht snel verborgen achter een capuchon, mantel of huik zodra ze een waker aan hoorden komen. Dergelijke kledingstukken werden daarom verboden.

Tot de zeventiende eeuw droegen ook mannen geregeld een huik. Vrouwen bleven de mantel nog tot zeker halverwege de zeventiende eeuw op grote schaal gebruiken. Daarna raakte hij geleidelijk uit de mode. De rouwmantel, die gelijkenis vertoont met de hedendaagse boerka omdat deze het gelaat van de draagster grotendeels bedekt, bleef op de Waddeneilanden hierna nog wel tot ver in de negentiende eeuw standhouden. Vrouwen die net weduwe geworden waren, trokken op de eilanden vaak een lange zwarte huik aan en gingen vervolgens het dorp rond om hun relaties op de hoogte te brengen van het overlijden van de echtgenoot. Op onderstaande video uit 1949 is de huik nog te zien. Het gaat om een registratie van een begrafenis in circa 1870, nagespeeld door de historische vereniging Wieringen.

Het historische kledingstuk is ook terug te vinden in de oude uitdrukking “iemand de blauwe huik omhangen”, wat zoveel betekent als “overspel plegen”. De precieze herkomst van de uitdrukking is niet bekend, maar hij is in 1559 wel mooi afgebeeld door Pieter Bruegel de Oude op zijn werk Nederlandse Spreekwoorden, waarop de kunstenaar zeker honderdvijfentwintig Nederlandstalige spreekwoorden en gezegdes afbeeldde die destijds gangbaar waren in ons taalgebied.

Ook de uitdrukking “de huik naar den wind hangen” is tegenwoordig niet meer in gebruik. Deze zegswijze werd gebruikt als iemand van partij of standpunt wisselde naar aanleiding van de (veranderde) omstandigheden. Vergelijkbaar is de uitdrukking “met alle winden meewaaien”.

Bron: https://historiek.net/de-huik-de-nederlandse-boerka/86786/