Als een 37-jarige beschonken werknemer van een techniekbedrijf in Rotterdam na de vrijdagmiddagborrel met de bedrijfsauto door Hoogvliet scheurt, blijven er vier vernielde auto’s en een kapotte lantaarnpaal achter. Zijn werkgever wil hem op staande voet ontslaan, de man is het daar niet mee eens. Het conflict belandt bij de rechter.
Het is koud tijdens een van de eerste vrijdagmiddagborrels van het jaar. Ondanks de temperatuur loopt de 37-jarige werknemer naar de bedrijfsauto op het parkeerterrein. Naast de auto waarmee hij enkele uren later een ravage zal aanrichten, opent hij zijn eerste biertje van het weekeinde.
Het zal niet zijn laatste slokje alcohol zijn: ook op het feestje dat na de borrel volgt, worden de nodige glazen gedronken. Daarna gaat hij samen met een vriend, die hij heeft uitgenodigd op zijn werkfeest, naar de bedrijfsauto om een ritje te maken.
Ze rijden samen naar een parkeergarage, waar ze een joint opsteken. Om 01.13 uur geeft de werknemer zijn joint aan zijn vriend en stapt in de auto. Het duurt nog geen minuut of de werknemer richt een ravage aan in de buurt van de parkeergarage in Hoogvliet. Op de Desdemonastraat raakt hij de macht over het stuur kwijt en ramt hij twee geparkeerde auto’s.
Geschokt probeert hij naar achteren te rijden, maar in plaats daarvan rijdt hij verder naar voren en botst hij nogmaals tegen geparkeerde auto’s. Hij draait weer de weg op en verhoogt zijn snelheid, ondanks dat hij net een botsing heeft gehad. Vonken spuiten onder de auto vandaan terwijl hij zijn gaspedaal intrapt.
De auto slingert over straat en rijdt een stuk over het midden van de weg. Met hoge snelheid gaat de werknemer over een drempel heen, botst weer tegen een geparkeerde auto en rijdt ook een lantaarnpaal omver.
De werknemer denkt geen seconde na en stapt uit de auto. Hij vlucht, met zijn telefoon in zijn hand. Maar binnen enkele seconden bedenkt hij zich en keert hij terug naar de auto.
Via het zijraam springt hij de auto binnen om vervolgens eventjes te blijven zitten. Daarna stapt hij tóch weer uit de auto met een telefoonlader in zijn hand. Tien uur later meldt de man zich bij de politie.
Vijfentwintig dagen later moet de man op gesprek komen bij zijn werkgever om verantwoording af te leggen over het voorval. In dat gesprek geeft hij aan dat hij helemaal geen alcohol heeft genuttigd die dag. Maar er zijn camerabeelden waarop te zien is dat de man met een glas bier in zijn handen staat, naast de bedrijfsauto waarmee hij de ravage zou aanrichten.
‘Ik denk dat ik één biertje heb gedronken’, zegt hij vastberaden als hij met de beelden van de vrijdagmiddagborrel wordt geconfronteerd. Op het feest dat volgde zou hij alleen maar frisdrank hebben gedronken. Maar niks is minder waar: er zijn foto’s waar de man met een glas wijn in zijn handen staat.
Weer ontkent de man tegenover zijn werkgever: hij geeft aan dat het glas wijn in zijn handen gedrukt werd. Hij is helemaal geen wijndrinker, zegt hij. Ook ontkent hij dat hij een joint heeft gerookt; het zou een lange zelfgerolde sigaret in rijstpapier zijn geweest.
Het bedrijf heeft er zijn twijfels bij: het was tenslotte niet de eerste keer dat de werknemer in opspraak kwam. De man zou seksueel grensoverschrijdend gedrag hebben vertoond, overmatig alcohol hebben gedronken tijdens een evenement en is een keer langer afwezig geweest dan vooraf was afgesproken. Dat alles gebeurde in tweeënhalf jaar tijd.
Het is mooi geweest, stelt het bedrijf. Een ontslag op staande voet volgt. Maar de werknemer steekt geen hand in eigen boezem, hij is het niet eens met het ontslag en sleept zijn voormalig werkgever voor de rechter. Hij vraagt om een billijke vergoeding, een transitievergoeding en een vergoeding voor onregelmatige opzegging.
In de rechtbank ontkent hij dat hij onder invloed was. Maar wanneer de beelden worden bekeken, oordeelt de rechter anders: het gedrag van de man is op geen enkele andere manier te verklaren. Een nuchter persoon zou nooit zo roekeloos en onverantwoordelijk hebben gereden, stelt de rechter.
Het feit dat de man zich tien uur na het ongeluk pas bij de politie heeft gemeld, kan er volgens de rechter op duiden dat hij heeft gewacht tot er geen aanleiding meer was om een alcohol- of drugstest af te nemen.
Het kan zo zijn dat de man inderdaad een sigaret heeft gerookt in plaats van een joint, tijdens de rit. Mogelijk was hij dus niet onder invloed van drugs. Maar het staat vast dat hij in elk geval alcohol heeft gedronken én daar meermaals over heeft gelogen tegen zijn werkgever.
Ook liep hij tot twee keer toe weg bij het ongeluk. Het verlaten van een ongeluk is strafbaar, maar omdat de man zich binnen twaalf uur toch heeft gemeld, wordt hij niet vervolgd.
Zelf spreekt de man over een black-out: hij kan zich niks meer herinneren van de gebeurtenissen. Maar ook daar gaat de rechter niet in mee: eerder verklaarde hij namelijk dat hij niet meer kon remmen en sturen, en dat hij in paniek de locatie heeft verlaten.
Na het aanhoren van de ontkenningen van de werknemer en het bekijken van de beelden van het ongeluk oordeelt de rechter dat het ontslag op staande voet terecht was.
De rechter wil helemaal niks weten van vergoedingen en veroordeelt de werknemer tot betaling. Hij moet 18.471,07 euro betalen voor schade aan de bedrijfsauto en 21.443,80 euro voor schade aan de andere auto’s en de lantaarnpaal.
Bron: https://www.ad.nl/binnenland/bedrijfsborrel-loopt-uit-de-hand-maar-van-ontslag-wil-werknemer-niets-weten-hij-sleept-bedrijf-voor-de-rechter~a9de2d8f/
Imaan Booster 