Minimaal zeven biertjes drinken op kosten van de baas, dat moet kunnen toch? Een 28-jarige begeleider van een grote groep asielzoekers dacht dat het geen kwaad kon om tijdens een uitje in Toverland flink wat alcohol te drinken.
Zijn werkgever, het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA), kon er minder om lachen en zette hem op staande voet buiten de deur. Onacceptabel, vindt de man, die nu een schadevergoeding van bijna 180.000 euro eist.
In de zomer van 2024 organiseert het COA een dagtocht naar Toverland voor zo’n negentig asielzoekers, onder wie veel kinderen. De bewoners en hun vijf begeleiders reizen met de bus naar het pretpark in het Limburgse Sevenum en keren ’s avonds weer terug naar het azc. De dag verloopt zonder noemenswaardige incidenten.
Een half jaar later komt er bij het COA een melding binnen. Een collega verklaart dat de 28-jarige en een andere begeleider ‘meerdere alcoholische dranken hadden genuttigd’ en dat ze ‘zwaar onder invloed waren’. Veel drankjes werden betaald met consumptiebonnen die door het COA waren verstrekt.
Ook zouden de twee ‘vervelend gedrag’ hebben vertoond tegenover het horecapersoneel en opschepperig hebben gezegd dat ze ‘aan het zuipen waren op kosten van het COA’ en ‘kom ook bij COA werken, je verdient zo veel en je hoeft niets te doen’.
Een tweede collega bevestigt het verhaal. De 28-jarige bekent daarop dat hij inderdaad alcohol heeft gedronken. De volgende dag krijgt hij te horen dat hij niet meer hoeft terug te komen.
Het COA verwijt hem dat hij zich tijdens werktijd als woonbegeleider schuldig maakte aan ‘overdadig alcoholgebruik’ terwijl hij samen met vier collega’s verantwoordelijk was voor de begeleiding van negentig bewoners, onder wie kinderen.
De man vindt dat hij onterecht zwaar is gestraft en eist een forse schadevergoeding. Hij wijst erop dat het COA al eerder wist van zijn alcoholgebruik in Toverland. Hij verwijst naar verklaringen van collega’s en naar camerabeelden van het azc, waarop een andere medewerker zichtbaar onder invloed zou zijn.
Volgens hem had de werkgever dus veel te lang gewacht, waardoor het ontslag niet meer ‘onverwijld’ zou zijn.
Daarnaast stelt hij dat het COA tijdens eerdere uitstapjes naar Toverland alcoholgebruik oogluikend zou hebben toegestaan. Dat hij gezegd zou hebben dat ze ‘lekker op kosten van het COA aan het zuipen waren’, ontkent hij. En als hij die woorden al heeft uitgesproken, dan was het volgens hem als grap bedoeld.
De rechter kan weinig met het verhaal van de man. Om te beginnen is het niet aannemelijk dat het COA al kort na het uitje op de hoogte was van het alcoholgebruik. WhatsApp-berichten en camerabeelden bieden daarvoor onvoldoende bewijs.
De rechter wijst erop dat het COA juist snel handelde zodra de locatiemanager een concrete melding kreeg: binnen een dag volgde het ontslaggesprek. Daarmee voldoet het COA aan de wettelijke eis.
Ook de ernst van het gedrag weegt volgens de rechter zwaar. Het drinken van alcohol tijdens een officieel COA-uitje, in het bijzijn van negentig asielzoekers, is ‘onverenigbaar’ met de verantwoordelijkheid die bij zijn functie hoort.
Dat de drankjes deels met COA-bonnen zijn betaald, maakt de kwestie nog ernstiger. Het ontslag op staande voet blijft daarom staan. De begeleider is zijn baan definitief kwijt en ziet de gevraagde 180.000 euro aan zijn neus voorbijgaan.
Imaan Booster 