Minderwaardigheidscomplex

Het minderwaardigheidscomplex tegenover de blanke, westerse man. Het zorgde en blijft er nog steeds voor zorgen dat iedere blanke westerling die iets positiefs zegt over de moslims of de Islam, door sommigen meteen opgehemeld en omhelsd wordt alsof het de redder in nood is en de verlosser van de Ummah.
Sommigen gaan zelfs zo ver dat ze nu boos en woedend zijn op degenen die zich zelfs ook maar onverschillig opstellen tegenover de recente gebeurtenis. Al-Walaa’ wal-Baraa’ omwille van Peter R. de Vries. Het is toch wat!
Dit cheerleader- en fangirl-achtige gedrag is niks anders dan het gevolg van een diepgeworteld gevoel dat de getinte of donkere moslim niks kan en het altijd zal moeten hebben van de superieure blanke man die hem een handje helpt of zich eventueel bekeert. Anders kunnen we niks.
Het is de reden waarom sommigen trillen van geluk wanneer ze zien dat een westerse historicus of wetenschapper iets positiefs zegt over de Islam, terwijl het ze een worst zal wezen als het een donkere Zimbabwaan, getinte Peruviaan of geelgekleurde Nepalees betreft.
Het is de reden waarom sommige onwetende blanke bekeerlingen naar voren worden geschoven als woordvoerders en podium krijgen als sprekers zonder bevoegd te zijn, en het is de reden waarom sommigen harder huilen om Peter R. de Vries dan ze ooit zouden huilen om duizenden moslims.

Rachid Abu Khuzaymah

Een gedachte over “Minderwaardigheidscomplex

Plaats een reactie