Twee kinderen van 9 en 10 jaar zijn de afgelopen drie jaar ernstig mishandeld en verwaarloosd in een gezinshuis in het noorden van Nederland. Ook moesten ze zwaar en gevaarlijk werk doen, blijkt uit een tussenuitspraak van de kinderrechter.
De jongen en het meisje waren drie jaar geleden uit huis geplaatst en woonden sindsdien in een gezinshuis; een kleinschalige woonvorm voor kinderen die niet meer thuis kunnen wonen, met een of twee professionele gezinshuisouders.
Na een maand begonnen daar de mishandelingen, vertelden de kinderen aan de rechter. Ze werden geslagen met een vuist of een vlakke hand, en aan hun oren getrokken. Ook lieten de gezinshuismoeder en haar partner de kinderen bijten door hun hond.
Daarnaast moesten de kinderen allerlei werk doen in en om het huis, dat een boerderij is. Zo moesten ze in de stal werken, hokken uitmesten, dode dieren opruimen en andere schoonmaakwerkzaamheden verrichten. Als ze het niet afkregen of het niet goed deden naar de zin van de gezinshuisouders, kregen ze voor straf geen eten. De rechter ziet dit als “ontoelaatbare kinderarbeid”.
De zaak kwam aan het licht na signalen van de school waar de kinderen op zaten. De school ontdekte dat het meisje een hondenbeet had die niet behandeld was. De jongen had een litteken van een beet. Ze vertelden dat ze daar niet mee naar de huisarts mochten en er ook niet over mochten praten.
In de uitspraak van de rechter staat ook dat er al langer twijfels waren over de pedagogische vaardigheden van de personen die het gezinshuis runden. Onder meer de vader van de kinderen maakte zich daar zorgen over. Zo droegen de kinderen kleding die niet paste en hadden ze vettig haar. Na de concrete, ernstige signalen over verwaarlozing zijn de kinderen onlangs overgeplaatst naar een ander gezinshuis.
De rechter heeft daarna met de kinderen gesproken en oordeelt dat hun verhaal gedetailleerd en consistent is, en klopt met andere feiten en bewijsmateriaal. Er zijn geen aanwijzingen dat ze door iemand zijn beïnvloed en hun verhaal bevat details die moeilijk verzonnen kunnen zijn.
De kinderen stonden onder voogdij van de William Schrikker Stichting. Dat is dezelfde organisatie die het Vlaardingse pleegmeisje onder haar hoede had. Naar aanleiding van die zaak kreeg de stichting veel kritiek van de inspecties. In deze zaak heeft de William Schrikker Stichting melding gedaan bij de inspectie. Ook wordt aangifte gedaan tegen de gezinshuisouders.
De stichting bevestigt op de eigen site de uithuisplaatsing van de kinderen “omwille van het gebrek aan veiligheid in het gezinshuis waar ze verbleven”. Er werd direct ingegrepen na de melding van een school, zo staat in een persbericht.
Ook leefden er volgens de stichting onder jeugdbeschermers al langer zorgen “over het pedagogisch klimaat in het gezinshuis”. Volgens de William Schrikker Stichting hebben de kinderen getuigd van mishandelingen “die hun nooit hadden mogen overkomen en is de stichting “geschokt en intens verdrietig” over de gebeurtenissen.
Pleegkind: Vlaardingse pleegouders mishandelden ons ‘omdat we niet Nederlands zijn’
“Het was een hel”, verklaart een jongen die in het Vlaardingse pleeggezin zat. “Ik moest alles ondergaan en toekijken wat ze mijn broertje aandeden, maar ik kon niks doen.”
Dit is een van de verklaringen die op de tweede dag van de inhoudelijke behandeling van de rechtszaak zijn afgelegd.
De pleegouders Daisy W. en Johnny van den B. (beiden 38 jaar) worden verdacht van mishandeling van deze jongen en zijn broertje. Ook worden ze verdacht van mishandeling van twee meisjes, onder wie het Vlaardingse pleegmeisje.
Voor de meisjes werden mishandeld zouden de twee Syrische broertjes zijn mishandeld. Zij werden na twee maanden uit het gezin gehaald. In die tijd zouden ze zijn geschopt, geslagen en kregen ze sigarettenpeuken naar zich toegegooid.
“Ik denk omdat wij geen Nederlandse kinderen zijn”, staat in de voorgelezen verklaring van de pleegjongen. “John en Daisy waren beter voor de andere kinderen die er ook waren.”
De biologische moeder van de Syrische broertjes wijst op hetzelfde: “De toon van Daisy was meteen heel anders toen we een videobel-gesprek hadden. Ik had de indruk dat Daisy schrok van mijn niet Nederlandse voorkomen en van het feit dat ik een hoofddoek droeg.”
“Ik mocht van Daisy niet in het Arabisch met mijn kinderen spreken, onze moedertaal”, vervolgt ze. “Mijn Nederlands is niet goed, maar ik heb dat toen geprobeerd.”
Ook de biologische moeder van de pleegmeisjes spreekt van racisme: “De toekomst van mijn kinderen is niet meer wat het zijn moest. Dat alleen maar omdat jullie gekleurde mensen haten? Achterlijke mensen, jullie eigen kind heeft geen een litteken.”
De verklaring van de pleegjongen en zijn moeder werden door iemand anders voorgelezen. De biologische moeder van de meisjes nam wel zelf het woord.
“Achterlijk wijf”, sprak ze de pleegmoeder toe. “Je gooit het op je stoornis, je kan iedereen voor de gek houden zoals je altijd gedaan hebt, maar ik trap daar niet in. Dit geldt ook voor jouw achterlijke man.”
“Wat jullie hebben gedaan is blijvend”, sloot de biologische moeder af. “Ik hoop van harte dat jullie eigen kind zich zo erg tegen jullie keert na wat jullie bij mijn kinderen aangedaan hebben. Misschien dat jullie dan een beetje oprechte pijn en spijt voelen. Maar voor nu wens ik jullie het slechtste van het slechtste toe.”
Verdachte Van den B. reageerde: “Ik wil er heel veel op zeggen, maar ga het niet doen. De woorden doen mij pijn, maar dit zet wel de toon van de hele plaatsing bij ons van het pleegmeisje.” Verdachte Daisy W. zweeg.
In het Pieter Baan Centrum is vastgesteld dat beide pleegouders kampen met een persoonlijkheidsstoornis. Bij de pleegmoeder staan wantrouwen, egocentrisme en een gebrek aan empathie voorop. De pleegvader heeft een agressiestoornis, vooral met een behoefte om macht te ervaren.
De kans op herhaling bij de omgang met kwetsbare kinderen is groot. Tbs met dwangverpleging is voor beide ouders daarom de beste optie, zo wordt geconcludeerd.
In de rechtszaal komt later vandaag het Openbaar Ministerie aan het woord en wordt ook duidelijk wat de strafeis wordt.
Imaan Booster 