In haar woonplaats Tulsa is de een na laatste overlevende overleden van een beruchte Amerikaanse uitbarsting van racistisch geweld: de 111-jarige Viola Ford Fletcher. Ze ontvluchtte het bloedbad in Tulsa in 1921, maar haar familie verloor zo goed als alles.

“Moeder Fletcher heeft meer doorstaan dan iemand ooit zou moeten meemaken, maar bleef haar leven lang vastberaden vechten voor de weg vooruit”, reageert burgemeester Monroe Nichols, zelf de eerste zwarte burgemeester van Tulsa, de tweede stad van de Amerikaanse staat Oklahoma. Hij noemt de tweedaagse massaslachting “een van de donkerste hoofdstukken uit de geschiedenis van onze stad”.

“Ik zie nog altijd voor me hoe zwarte mannen werden doodgeschoten, hun lichamen in de straten. Ik ruik nog steeds de rook en zie het vuur”, herinnerde Fletcher zich toen ze een eeuw na het geweld erover getuigde voor het Congres. “Ik hoor de schreeuwen. Ik beleef het bloedbad nog elke dag.”

Het geweld begon op 31 mei 1921, na berichten dat een zwarte tiener een witte vrouw had lastiggevallen. Omdat de geruchten groeiden dat de jongeman gelyncht zou worden, togen bewapende zwarte stadsgenoten naar het gerechtsgebouw om dat te voorkomen. Het liep uit op een bloedige confrontatie met een witte menigte.

Een zwarte wijk in de stad, Black Wall Street genoemd vanwege de hoge sociaaleconomische ontwikkeling, werd geplunderd en in de as gelegd. Rond de 300 mensen werden gedood, honderden raakten gewond en 1200 gebouwen werden verwoest.

Het gezin van Fletcher, die toen 7 jaar oud was, vluchtte met paard-en-wagen. Ze zouden hierna als dagloners rondtrekken, levend in een tent. “We waren vluchtelingen in ons eigen land”, omschreef Fletcher het. Pas op haar zestiende keerde ze terug naar Tulsa.

Daar werd het geweld jarenlang doodgezwegen. Schuldigen werden niet vervolgd. Ook Fletcher had het er nauwelijks over, uit angst voor represailles. Pas toen een herdenking in 2021 naderde, kwam er in de Amerikaanse samenleving meer aandacht voor.

“We moeten het mooie en het slechte herinneren, alles”, zei toenmalig president Biden bij een herdenkingsbezoek aan de stad. “Dat doen de grootste naties: hun donkere kanten onder ogen zien.”

Fletcher beschreef wat haar was overkomen in een autobiografie en drong met twee andere overlevenden aan op herstelbetalingen. “Wat over generaties was opgebouwd, ging in een klap verloren. Ons huis, alle eigendommen, allemaal weg in een nacht.” Hoewel de rechter de claim afwees, stak Tulsa dit jaar nog wel 105 miljoen dollar in projecten om de voortdurende effecten van de rassenrellen tegen te gaan.

Ondanks haar zeer hoge leeftijd bleef Fletcher zich haar laatste jaren inzetten om haar verhaal te doen, omdat dat volgens haar nog steeds relevant was. “Ik ben gezegend met een lang leven en heb het beste en het slechtste van dit land gezien. Elke dag denk ik aan de terreur die zwarte mensen in dit land nog altijd meemaken”, reflecteerde ze enkele jaren terug. “Ik heb nooit gerechtigheid gekend, al bid ik daar nog elke dag voor.”

Viola Ford Fletcher overleed in een ziekenhuis in Tulsa, omringd door familie. Haar advocaat, die haar recent nog bezocht, laat weten dat ze nog altijd niet klaar was met haar strijd. “Ze praatte niet alsof ze klaar was om te vertrekken. Ze was moe, omdat dit gevecht vermoeiend is, maar ze was nog altijd gedreven.”

Bron: https://nos.nl/artikel/2591928-oudste-overlevende-van-racistisch-bloedbad-in-tulsa-1921-overleden

Dat AI-afbeeldingen heftige emoties kunnen oproepen, is precies de reden dat ze in sommige politieke kringen populair zijn. Onderzoek van De Groene Amsterdammer in samenwerking met de Data School van de Universiteit Utrecht, waarover het weekblad onlangs publiceerde, geeft een interessante inkijk in de geest van PVV’er Maikel Boon. Hij gebruikte Sora, een programma van OpenAI dat afbeeldingen en video’s genereert op basis van een commando in tekst.

Omdat De Groene Boons gebruikersnaam achterhaalde (wolftour) en hij zijn instellingen niet op privé had staan, kon het weekblad zien welke opdrachten (prompts) de PVV’er aan het programma gaf. Dat waren er 174 in totaal, waarmee 333 afbeeldingen werden gemaakt. De meeste daarvan verschenen snel op de Facebookpagina ‘Wij doen GEEN aangifte tegen Geert Wilders’, soms binnen enkele minuten.

Zo vroeg Boon aan Sora: ‘Maak een hyperrealistische foto van een knappe onschuldige blonde vrouw die op het strand loopt. Achter haar aan loopt een groepje licht getinte jongeren. Ze roepen haar naam maar ze reageert niet. Een jongen wijst nog naar haar. Maar ze is in gedachten verzonken.’

Bron: https://www.volkskrant.nl/politiek/twee-pvv-kamerleden-vallen-met-nepbeelden-anoniem-timmermans-aan-groenlinks-pvda-doet-aangifte~b6958ea1/

De spits van voetbalclub Spakenburg, Ahmed El Azzouti, en zijn familie zijn na afloop van het duel tegen Kozakken Boys belaagd door supporters van de club uit Werkendam. Ook kreeg El Azzouti tijdens en na de wedstrijd te maken met racisme, schrijft RTV Utrecht.

Tijdens de wedstrijd riepen fans volgens aanwezigen ‘AZC weg ermee’, ‘kankermoslim’ en ‘kanker Marokkaan’ richting El Azzouti. Na afloop zochten tientallen fans van Kozakken Boys de spelersbus van Spakenburg op. Er werd gescholden en met blikken bier naar de spelers gegooid.

El Azzouti was op dat moment nog in de kleedkamer. Hij werd via een omweg naar de parkeerplaats gebracht. De Kozakken Boys-aanhang kreeg dit door en gooide een rookbom in zijn richting. Daarna ontstond buiten het sportpark een vechtpartij. “Ik heb mijn broer en broertje klappen zien krijgen”, zegt El Azzouti. “We renden naar de bus. Maar toen was mijn moeder nog op het sportpark.”

“Ik stond er middenin, ik heb dit nog nooit meegemaakt”, zegt een beduusde Spakenburg-voorzitter Marc Schoonebeek. “De wedstrijd verliep buitengewoon sportief, maar daarna keerde een groepje zich tegen een speler en zijn familie.”

De voorzitter van Kozakken Boys, Dick Hoogendoorn, zegt tegen De Gooi- en Eemlander wel “wat opstootjes” te hebben gezien. “Ook in de richting van de broer van El Azzouti. Maar naar hemzelf? Nee, niks van gemerkt of iets van gehoord.”

Verder herkent Hoogendoorn zich niet echt in het verhaal van de spits. “Wat er in het veld of langs het veld geroepen is, daar heb ik niks van meegekregen. Ik ben juist met El Azzouti naar de bus meegelopen, omdat er over en weer wat provocerende taal was geuit.” Hoogendoorn ontkent dat er sprake zou zijn geweest van racistische uitingen, ook niet door een steward. Meerdere spelers van Spakenburg hebben gehoord hoe een steward zei dat hij “geen Marokkanen zou beschermen”, schrijft RTV Utrecht.

“Begrijp me niet verkeerd, de grote meerderheid heeft alles gedaan om mij en mijn familie te beschermen,” zegt El Azoutti. Hij doelt onder meer op de spelers van Kozakken Boys, “maar dat er enkele stewards zijn die dat niet deden, heeft mij het meest van alles geraakt”, zegt El Azoutti. De elftalleider van Spakenburg, Eric Kok, was blij met de hulp van de spelers. “Al die spelers probeerden ons te beschermen tegen hun eigen fans, die solidariteit was ongekend”, vertelde Kok.

El Azzouti zegt dat hij overweegt om aangifte te doen. De spits speelde tot 2019 voor de club uit Werkendam. Zaterdag scoorde hij twee doelpunten tegen zijn oude club. De wedstrijd eindigde in 1-2 voor Spakenburg.

Vorige maand pleitte de vakbond van betaalde voetbalspelers nog dat clubs en supporters zwaarder en sneller moeten worden bestraft bij racistische incidenten. Dat gebeurde naar aanleiding van een incident in Leeuwarden. Supporters op de tribune van SC Cambuur maakten apengeluiden toen speler Samuel Bamba werd gewisseld, een Duitse profvoetballer met Congolese roots.

Eerder deze maand bleek ook dat jongeren vaker te maken krijgen met racisme op het voetbalveld dan bij de KNVB bekend is. Hoofdverantwoordelijk daarvoor waren tegenspelers en toeschouwers. De KNVB sprak van “verschrikkelijke verhalen”.

Bron: https://nos.nl/artikel/2586968-racisme-bij-duel-spakenburg-en-kozakken-boys-spits-en-zijn-familie-belaagd

Het aantal meldingen bij de KNVB over racisme in het amateurvoetbal is maar een fractie van het daadwerkelijke aantal incidenten. Dat valt op te maken uit gesprekken die de NOS de afgelopen weken voerde met 36 jeugdspelers.

Gevraagd naar hun ervaringen het voorbije seizoen kwamen meer dan 140 incidenten omhoog waarin racisme een rol speelde. Hoofdverantwoordelijk daarvoor waren tegenspelers en toeschouwers. Enkele spelers waren zelfs wekelijks slachtoffers van racisme, en dat meerdere keren per wedstrijd. De KNVB spreekt in een reactie van “verschrikkelijke verhalen”.

Soms waren het de ouders van teamgenoten of medespelers zelf die spraken over “die zwarte”. Of die aan een 16-jarige Chinese Nederlander vroegen of hij weleens vleermuis of hond eet.

De meeste negatieve ervaringen komen van een meisjesteam van Elinkwijk uit Utrecht. Volgens de speelsters is dat vooral omdat sommigen van hen een hoofddoek dragen. Niet alleen worden deze meisjes daardoor veelvuldig uitgescholden; in één geval werden de moeders van het team bekogeld met plastic flesjes. Een meisje werd tijdens een wedstrijd aan haar hoofddoek getrokken.

Het gaat om opvallend veel signalen als je bedenkt dat de KNVB in hetzelfde seizoen 230 meldingen binnenkreeg van discriminatie, bij 800.000 wedstrijden en 67.000 voetbalteams in competitie. Daaronder vallen bij de KNVB ook onder meer homodiscriminatie en vrouwonvriendelijkheid.

De bond onderkent de ‘ondermelding’ van discriminatie al langer en probeert er iets aan te doen. Onder andere via een speciale app, die in het seizoen 2024/2025 veertig meldingen opleverde. Ook begon afgelopen voorjaar de anti-discriminatiecampagne ‘Discriminatie=Kansloos’.

In geen van de voorbeelden die in de interviews naar boven kwamen, is melding gedaan bij de voetbalbond. Zelfs het eigen clubbestuur wordt over het algemeen niet op de hoogte gebracht. “Je komt niet op het idee”, zegt een speler van Alexandria ’66 uit Rotterdam. “Je wil zo snel mogelijk vergeten wat er is gezegd. In het uiterste geval vecht je het na afloop uit op de parkeerplaats, maar je gaat in elk geval niet klagen bij het bestuur.”

“Als je er werk van gaat maken, wordt het er niet beter op”, is de ervaring van een 18-jarige voetbalster van Elinkwijk. “Ik probeer überhaupt niets meer terug te zeggen. Je geeft alleen maar voeding aan het vooroordeel dat Turken en Marokkanen een ‘agressief volk’ zouden zijn.” Een teamgenoot sluit zich bij haar aan: “Zonde van de energie, er is toch niets aan te doen.”

Jeugdsecretaris Ankie Vermeer van Elinkwijk benaderde vorig seizoen wel een andere club toen er bij een wedstrijd van meisjes onder 11 jaar was geroepen dat zij “terug naar hun eigen land” moesten. “Het enige wat dat opleverde, was dat ik de bal kreeg teruggespeeld: het zouden juist onze meiden zijn geweest die zich schuldig hadden gemaakt aan racisme.”

De incidenten in het voetbal staan niet op zich; alle melders vertellen dat zij ook in het dagelijks leven met discriminatie te maken hebben. Dat het in het voetbal vaker gebeurt, komt volgens hen door het feit dat het om een contactsport gaat die veel emotie kan oproepen.

Volgens bestuurslid Rob de Vries van Alexandria ’66 uit Rotterdam komen bij zijn club racistische ervaringen vaak pas omhoog als iemand uit het veld is gestuurd en moet uitleggen waarom hij zo boos was geworden. “Dan pas hoor je opeens dat hij eerst is uitgescholden voor iets vreselijks. De scheidsrechter heeft dat dan niet gehoord.” Martin Fluit van FC Abcoude heeft dezelfde ervaringen bij zijn club.

Directe aanleiding voor de gesprekken met de 36 jeugdvoetballers, trainers en bestuursleden was een ernstig incident vorige maand in het betaalde voetbal. In Leeuwarden werd Willem II-aanvaller Samuel Bamba racistisch bejegend tijdens de uitwedstrijd van zijn nieuwe club tegen SC Cambuur (2-2). Aanhangers van de tegenstander maakten ‘apengeluiden’ bij zijn wissel.

De meeste jeugdspelers kennen dit voorbeeld niet, maar een aantal spreekt wel zijn bewondering uit voor de zwarte Braziliaanse voetballer Vinicius Júnior van Real Madrid. Die barstte vorig jaar tijdens een persconferentie in tranen uit toen hij vragen kreeg over racisme in het Spaanse voetbal. Vinicius geldt voor veel van deze jonge voetballers als een voorbeeld vanwege zijn strijd tegen racisme in de sport.

Reactie KNVB
“Dit zijn verschrikkelijke verhalen. Discriminatie of uitsluiting staan haaks op waar het voetbal voor staat: miljoenen uiteenlopende mensen samenbrengen. Het beschadigt mensen en het voetbal.

Dit bevestigt ons al eerder geuite vermoeden dat helaas niet alle incidenten worden gemeld. Met onze huidige campagne via onder andere reclameblokken op tv willen we de meldingsbereidheid vergroten, zodat wij actie kunnen ondernemen. Bruikbare meldingen worden of tuchtrechtelijk opgevolgd, of de KNVB neemt contact op met de betrokken vereniging. Melden kan onder meer via de app Discriminatiemelder.”

Bron: https://nos.nl/artikel/2586028-racismemeldingen-voetbal-topje-van-de-ijsberg-jeugdspelers-wekelijks-uitgescholden

Willem II-aanvaller Samuel Bamba is racistisch bejegend tijdens de uitwedstrijd van zijn nieuwe club tegen SC Cambuur (2-2). Aanhangers van de tegenstander maakten ‘apengeluiden’ toen hij een kwartier voor tijd werd gewisseld.

De Duitse profvoetballer met Congolese roots liep na het incident naar trainer Henk de Jong van SC Cambuur. Die was zeer ontstemd: “Dit is niet wat we bij Cambuur willen. Wij keuren dit ten zeerste af”, zei De Jong na afloop bij ESPN.

De 21-jarige Bamba reageerde later op de avond op Instagram. “Ik ben teleurgesteld en boos dat ik na mijn allereerste wedstrijd voor Willem II al over zoiets moet praten”, meldde hij. “Misschien moet je niet naar een stadion gaan, maar naar een dierentuin, als je tegen ‘apen’ wil praten.”

Bamba bedankte Cambuur-aanvaller Tony Rölke, met wie hij na de wedstrijd samen richting het betreffende supportersvak liep. Hij zegt te hopen dat dit niet bij andere spelers gebeurt. “We gaan namelijk naar de stadions om lol te hebben, of je nu een speler of supporter bent. Wij spelers zijn hier zo langzamerhand klaar mee. Ik ben een mens, zoals iedereen.”

Willem II heeft in een reactie tegenover het Brabants Dagblad bevestigd dat er sprake was van racisme. “Het klopt dat enkele supporters in het Kooi Stadion onze speler Samuel Bamba racistisch hebben bejegend. Zowel de trainer als de spelers van SC Cambuur hebben inmiddels hun excuses aangeboden.”

Voor racistische uitingen staan stadionverboden van vijf jaar, plus een boete die verschilt per leeftijd. Een volwassene moet een som van 450 euro betalen. Eind vorig seizoen kregen twee Go Ahead-supporters een stadionverbod na misdragingen rond een duel met AZ.

Een van hen liet zich racistisch uit tegen een AZ-speler door een aap uit te beelden en apengeluiden te produceren.

Bron: https://nos.nl/artikel/2581501-willem-ii-er-bamba-na-racisme-cambuur-aanhang-wij-spelers-zijn-hier-klaar-mee

Een man in India heeft de doodstraf gekregen voor het levend verbranden van zijn vrouw, acht jaar geleden. Hij deed dit vanwege haar donkere huidskleur, schrijft de BBC.

In verklaringen die de vrouw aflegde voor haar dood zei ze dat haar man haar geregeld bespotte om haar huidskleur. De rechter noemt haar dood “een misdaad tegen de menselijkheid”.

De gruweldaad vond plaats in 2017. Dat het acht jaar heeft geduurd tot een oordeel, is in India niet uitzonderlijk.

Op de avond van de aanval in 2017 gaf de man een flesje met bruine inhoud aan de vrouw. Volgens hem was het een medicijn om haar huid lichter te maken. Hij bracht de vloeistof vervolgens aan op het lichaam van de vrouw.

Toen de vrouw zich uitliet over de zure geur van het spul, stak de man haar in brand met een wierookstokje. Hij goot daarna de rest van de licht ontvlambare vloeistof over de vrouw. Ze is nog naar het ziekenhuis gebracht, maar overleed later aan haar verwondingen.

Verkrachtingen en geweld zijn in India een wijdverspreid probleem. Afgelopen zomer waren er grote protesten in het land na de verkrachting en dood van een arts in opleiding. Begin dit jaar kreeg de dader, een vrijwilliger van de politie, een levenslange celstraf.

Volgens mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch worden de wetten tegen geweld en verkrachting van vrouwen nog altijd onvoldoende nageleefd. Zo raakte in 2021 nog een hoge rechter in opspraak nadat hij tegen een verdachte van verkrachting had gezegd dat hij het beste met zijn minderjarige slachtoffer kon trouwen om celstraf te ontlopen.

Bron: https://nos.nl/artikel/2581033-doodstraf-voor-indiase-man-die-zijn-vrouw-levend-in-brand-stak-om-huidskleur

Eerst de tekst ‘white power’, en daarna vlogen er stenen en eieren door de ruiten. Voor Zuhair Alyousefi (20), die als vluchteling uit Jemen naar Nederland kwam, reden om z’n snackbar in de Haagse volksbuurt Duindorp van de hand te gaan doen. „Klanten zeggen: deze buurt is niet voor jullie.”

Hij zucht. „Ik denk dat ik wegga hier. Naar de Schilderswijk, bijvoorbeeld. Ik heb mijn zaak te koop gezet. Bang? Nee. Maar de Nederlanders hier accepteren mij niet.”

Zuhair Alyousefi (20) kan een mooi verhaal vertellen. Zeven jaar geleden vluchtte hij vanuit Jemen naar Nederland. In een vluchtelingenkamp in Nijmegen ontmoette hij de Syrische leeftijdsgenoot Mohammed Said. Toen ze allebei toevallig naar Rotterdam verhuisden én op dezelfde school belandden, raakten ze bevriend.

Eerst openden ze een foodtruck met z’n tweeën, in Nijmegen nog, maar een restaurant op een vaste plek openen was de droom. Via een bevriende ondernemer kwamen de twee op de Pluvierstraat in Duindorp terecht. Die vriend had ook plannen om hier een restaurant te openen, maar dat kwam toch niet van de grond.

Dus openden Alyousefi en z’n kompaan het restaurant M&Z. In Duindorp dus, die hechte, conservatieve, traditionele volksbuurt, die te boek staat als plek waar niet iedereen het heeft op mensen van buitenaf.

Er waren al eens incidenten waarbij mensen met een andere culturele achtergrond het mikpunt waren. Een waar PVV-bastion bovendien: bij de Tweede Kamerverkiezingen van 2023 stemde 59 procent van de Duindorpers op die partij die het niet zo heeft op vluchtelingen en asielzoekers, in niet één andere Haagse wijk lag dat percentage zo hoog.

Toch deed Alyousefi het. Hij wist niet van het beruchte imago van de wijk. „Ik zag het als een kans, we waren hard op zoek naar een vaste plek.”

Tien maanden geleden opent zijn zaak. Het begint goed. De halal burgers en de loaded fries, met een Jemenitische kwinkslag, vallen in de smaak. Alyousefi is online een handige jongen en weet met TikTok-video’s over zijn zaak duizenden mensen te bereiken. Maar het succes kent een keerzijde. In mei worden er een paar ramen ingegooid en worden er leuzen als ‘white power’ op de buitenmuren gekalkt.

‘Racistische Duindorpse kinderen’, zitten er volgens Alyousefi, die inmiddels samen met z’n vader de zaak bestiert, achter. Hij plaatst er deze week een video over op TikTok, waarop te zien is dat kinderen zijn zaak bekogelen en het 06-nummer van de snackbar anoniem platbellen. „Je start als buitenlander een zaak om van de uitkering af te komen… en dit is wat je terugkrijgt”, schrijft hij erbij.

De video wordt daarna snel door TikTok verwijderd, naar zijn zeggen, maar vandalen hebben ‘m klaarblijkelijk al gezien. Vermoedelijk als reactie daarop zijn donderdagavond de ramen opnieuw bekogeld, nu met stenen en eieren. Een paar meter verderop is ook een vuilcontainer in brand gestoken. Alyousefi heeft aangifte gedaan bij de politie.

Die is een onderzoek gestart en zal de zaak ‘grondig onderzoeken’, zegt een woordvoerder. „Maar het is nog veel te vroeg om het te hebben over verbanden”, zegt de politie ook in antwoorden op vragen over de eerdere vernielingen in mei.

„We staan met de eigenaar in contact en zullen samen proberen te komen tot een oplossing.”

Alyousefi wil het liefst weg. „Nederlanders accepteren mij niet. Klanten zeggen ook: deze buurt is niet voor jullie. Ze komen één keer mijn eten proeven en komen daarna niet meer terug. Het heeft grote impact op me, het is moeilijk om hier te blijven.”

Op sociale media klinkt het nu vooral: ach, weer de Duindorpers. „Heel triest natuurlijk dit. Maar hier wonen ook normale mensen”, nuanceert een oudere Duindorpse.

Bron: https://www.ad.nl/den-haag/snackbar-van-zuhair-20-uit-jemen-in-duindorp-voor-tweede-keer-bekogeld-ze-accepteren-mij-niet~af985fb8/

Het moest een teken van vriendschap zijn tussen Japan en Afrikaanse landen, maar ontaardde in een diplomatieke rel. Na maandenlange onderhandelingen en een weeklange conferentie in de oostelijke Japanse stad Yokohama, bezocht door tientallen Afrikaanse wereldleiders, lanceerde Japan het zogenoemde “thuisstadprogramma”; een samenwerking tussen vier Japanse steden en Mozambique, Nigeria, Ghana en Tanzania.

De steden werden vrijwel direct overspoeld door duizenden protestmails en telefoontjes nadat verkeerde berichtgeving de indruk had gewekt dat de Afrikaanse landen speciale visumrechten kregen, en zelfs symbolisch eigenaar van de Japanse steden in kwestie zouden worden.

“We hebben zorgvuldig aan onze uitwisseling met Tanzania gewerkt”, vertelt Shigeharu Uchiya, burgemeester van de betrokken stad Nagai, aan nationale omroep NHK. “Het is teleurstellend dat dit verkeerd wordt begrepen.”

De rel is een forse tegenvaller voor Tokio, juist nu het zijn banden met Afrikaanse landen probeert te versterken om toegang te krijgen tot broodnodige grondstoffen, en daarmee zich te weren tegen de steeds dominantere aanwezigheid van China op het continent.

Het aangekondigde plan was eenvoudig: via culturele uitwisselingen, vrijwilligerswerk en tijdelijke stages van Afrikaanse specialisten, uit onder meer de IT-sector en de landbouwsector, wilde Japan gezamenlijk werken aan ontwikkelingsvraagstukken. Voor de Japanse plattelandssteden bood het bovendien een aantrekkelijk voordeel: de tijdelijke aanvulling van arbeidskrachten. Alle steden die betrokken zijn bij het project hebben te maken met snelle vergrijzing en leegloop.

Maar de boodschap kwam niet aan. In Nigeria meldde de regering aanvankelijk dat Japan speciale visa zou uitgeven voor jonge Nigerianen die zich permanent in de oostelijke stad Kisarazu, net buiten Tokio, konden vestigen. In Tanzania werd zelfs gesuggereerd dat de noordelijke stad Nagai onderdeel van hun eigen land zou worden. Het leidde tot een storm van verontwaardiging onder Japanners. Op sociale media werden negatieve stereotypen over Afrikanen massaal gedeeld, en de angst voor massamigratie aangejaagd.

De Japanse regering werd gedwongen de geruchten publiekelijk te ontkrachten. In een persconferentie benadrukte kabinetschef Yoshimasa Hayashi dat er inderdaad “stagiairs via trainingsprogramma’s zullen komen, maar dat verblijf is tijdelijk en de stagiairs zullen daarna terugkeren naar hun land van herkomst.”

Het ministerie van Buitenlandse Zaken en het Japanse Agentschap voor Ontwikkelingssamenwerking (JICA) riepen eveneens op geen valse informatie te verspreiden.

Lokale gemeentes worden desondanks overweldigd door klachten van ongeruste burgers, terwijl radicaal-rechtse politici, zoals die van de controversiële Sanseito, de kans grijpen om zich hard uit te spreken tegen alle vormen van migratie naar Japan. Dat terwijl Japan volgens experts steeds afhankelijker is van migranten voor het opvangen van arbeidstekorten en het voorkomen van een economische recessie.

Voor Japan staat er veel op het spel. De TICAD-top (Tokyo International Conference on African Development) waar het thuisstadprogramma groots werd aangekondigd is sinds 1993 de belangrijkste multilaterale conferentie voor samenwerking tussen Japan en Afrika. Hier probeert Japan de handel, investeringen en ontwikkelingssamenwerking met Afrikaanse landen te bevorderen.

Hierachter schuilt echter een harde geopolitieke realiteit: Japan heeft amper eigen grondstoffen en wil via Afrika toegang verzekeren tot kritieke grondstoffen voor de eigen industrie, zoals olie, zeldzame metalen en mineralen. Dit wordt steeds moeilijker vanwege de groeiende invloed van China op het continent.

China heeft de laatste twintig jaar miljarden geïnvesteerd in grote infrastructuurprojecten, waaronder een spoorlijn in Kenia, tussen Mombasa en Nairobi. In Djibouti heeft China zijn eerste militaire basis overzee geopend, en in Angola investeert het miljarden in de lokale olie-infrastructuur. Ook in de mijnbouwsector is China prominent aanwezig: in de Democratische Republiek Congo hebben Chinese staatsbedrijven grote concessies verkregen in de aankoop van kobalt en koper, cruciale grondstoffen voor batterijen en de energietransitie.

Daarentegen blijft Japan vooral gericht op ontwikkelingshulp. Tokio investeert vooral in kleinschalige projecten voor landbouw, onderwijs en gezondheidszorg, maar grootschalige infrastructuur laat het grotendeels links liggen. Voor veel Afrikaanse regeringen, die snelle en tastbare resultaten willen, is de Japanse aanpak daardoor minder aantrekkelijk.

De controverse komt Japan daarom slecht uit. Om de binnenlandse gemoederen te bedaren heeft de overheid officiële klachten ingediend bij de betrokken Afrikaanse landen, die op hun beurt de aankondigingen zonder verklaring hebben ingetrokken. De rel heeft daardoor een ongewenst gevolg: het legt bloot hoe hardnekkig racisme en de angst voor migratie in Japan leven, en hoe deze de economische en geopolitieke belangen van Japan in Afrika direct ondermijnen.

Bron: https://nos.nl/artikel/2580181-aanhalen-banden-met-afrika-ontaardt-in-rel-over-migratie-in-japan

De openingswedstrijd tussen Liverpool en Bournemouth in de Premier League is vrijdagavond tijdelijk onderbroken. Bournemouth-aanvaller Antoine Semenyo zou racistisch bejegend zijn vanuit het publiek op Anfield, waarna het duel even werd stilgelegd.

Scheidsrechter Anthony Taylor onderbrak de wedstrijd in de 29e minuut. Het was niet direct duidelijk waarom, maar later bleek dat Semenyo bij de scheidsrechter melding had gemaakt vanwege discriminerend taalgebruik vanuit het publiek in zijn richting.

Taylor sprak even met Liverpool-coach Arne Slot, Bournemouth-coach Andoni Iraola en aanvoerders Virgil van Dijk en Adam Smith. Na enkele minuten werd het spel weer hervat. Volgens een verslaggever van Sky Sports werd een fan uit het stadion verwijderd naar aanleiding van het incident.

De Premier League bevestigde later via X dat de tijdelijke onderbreking te maken had met “een melding van discriminerend taalgebruik door het publiek, gericht aan Antoine Semenyo van Bournemouth”.

“Dit is in lijn met het antidiscriminatieprotocol van de Premier League op het veld. Het incident op Anfield wordt nu grondig onderzocht. We bieden onze volledige steun aan de speler en beide clubs. Racisme hoort niet thuis in onze sport, of waar dan ook in de maatschappij.”

Later doken beelden op waarop het incident te zien zou zijn (zie video hieronder). Op de beelden is te zien dat een supporter in een rolstoel iets schreeuwt in de richting van Semenyo, die op dat moment klaarstaat om een inworp te verrichten.

Uitgerekend Semenyo toonde na rust zijn klasse namens Bournemouth. Dankzij zijn twee doelpunten maakten ‘The Cherries’ een 2-0-achterstand ongedaan. Liverpool won uiteindelijk met 4-2.

Bron: https://www.nu.nl/voetbal/6365810/openingsduel-liverpool-tijdelijk-stilgelegd-na-vermeend-racisme-vanuit-publiek.html

In een toespraak die vandaag de dag nog steeds pijnlijk actueel klinkt, sprak de Amerikaanse president Lyndon B. Johnson ooit woorden die diepe sporen nalaten in het debat over racisme en ongelijkheid. Johnson, die in de jaren zestig streed voor burgerrechten, legde de vinger op de zere plek van politieke manipulatie: verdeel en heers.

Zijn beroemde uitspraak luidde: “Als je de armste witte man kunt overtuigen dat hij beter is dan de beste zwarte man, zal hij niet doorhebben dat jij zijn zakken aan het leegroven bent. Geef hem iemand om op neer te kijken, en hij zal zijn zakken zelf voor je legen.”

Deze woorden schetsen een schrijnend beeld van hoe racisme werd ingezet om economische ongelijkheid in stand te houden. Terwijl miljoenen Amerikanen leden onder armoede, wisten politici en machthebbers verdeeldheid te zaaien, zodat hun eigen beleid ongestoord kon doorgaan.

Het citaat resoneert sterk in de huidige tijd, waarin kwesties als inkomensverschillen, raciale discriminatie en politieke polarisatie opnieuw hoog op de agenda staan. Johnsons boodschap is een waarschuwing: zolang mensen elkaar bevechten op basis van afkomst of huidskleur, blijven degenen aan de top ongestoord profiteren.

Zijn woorden zijn niet alleen een historische les, maar ook een dringende oproep tot solidariteit. Alleen door gezamenlijke strijd tegen ongelijkheid kan de vicieuze cirkel van verdeeldheid worden doorbroken.